Ozu’nun yedi filmi |
Atilla Dorsay 1995’te yayımlanan “100 Yılın 100 Yönetmeni” kitabının Yasujiro Ozu bölümünün sonunda, ünlü Japon sinemacıyla ilgili şu notu düşer:
“Ozu tam 60 yaşında hayata veda etti. Öldüğünde Japonların fazla Japon diyerek asla festivallere göndermedikleri ve yerli tüketim için sakladıkları sineması, en azından Amerika, İngiltere ve Fransa’da kimi sinema tarihçileri ve yazarlarının da katkısıyla tanınmış ve kendisine önemli bir hayran kitlesi edinmişti. Birçok yeteneği öncelikle keşfetmekle övünen Fransızlar bu kez geç kalmışlardı. Fransız sinemaseverleri ‘Tokyo Hikayesi’ ve diğer Ozu filmlerini görebilmek için 1970’lerin sonunu beklemek zorunda kalacaklardı. Bu filmleri bizler de yıllar önce İstanbul ve Ankara’da yapılan Japon film haftalarında görebildik. Bu yönetmenin örneğin toplu gösteriler veya TV programlarıyla Türk sinemaseverine tanıtılması mutlaka gerekmektedir.”
Dorsay’ın “mutlaka gerekmektedir” dediği toplu gösterim, şu sıralarda dijital sinema platformu Mubi’de gerçekleştiriliyor ve usta sinemacının tam yedi filmi Türk sinemaseverlerle buluşuyor. “Tek Çocuk” (1936), “Geç Gelen Bahar” (1949), “Erken Gelen Yaz” (1951), “Tokyo Hikayesi” (1953), “Tokyo’da Günbatımı” (1957), “Yeşil Çaylı Pirincin........