Kış uzun sürdü. Üretimin zayıfladığı, emeğin değersizleştiği, kadınların evde ve işte iki kat yük altında bırakıldığı günler çok yordu. Çiçekli mesajlarla geçiştirilen kadın günleri, derinleşen yoksulluk, artan işsizlik, geleceğe dair büyüyen kaygılar… Toprağın donduğu, umudun kabuğa çekildiği bir mevsim yaşandı.

Ama her kışın bir sonu vardır. Baharın habercisi olan cemre, bu kez hava, su ve toprak kadar kadına da düştü.

EMEKÇİ KADINLARIN GÜNÜ GELİYOR

Bu düşüş bir ısınmadan öte bir uyanıştır. Emekçi kadının alın terinde, fabrikada, tarlada, atölyede, ofiste ve ev işlerinde görünmeyen emeğinin kıpırdanışıdır. 8 Mart’ın özündeki tarihsel bilinç, yeniden ortaya çıkmaktadır. Bu gün bir nezaket günü değil örgütlü mücadelenin, eşitlik talebinin ve insan onuruna yakışır bir yaşam arayışının günüdür.

Türkiye’de emekçi kadınlar ayağa kalkıyor. Biliyorlar ki üretmeden değer görülmez, değer görmeden eşitlik elde edilmez. Ve yine üretim olmadan istihdam olmaz, istihdam olmadan bağımsız kalınmaz, bağımsızlık olmadan elde edilen eşitlik kalıcı olamaz.

Yıllardır üretimden koparılan, dışa bağımlı bir ekonomik modelin içine hapsedilen Türkiye’de en........

© Aydınlık