Geçen gün konuşuyoruz biraderle, kışı mı seversin, yazı mı diye sordu. Baharlara ne olmuş dedim! Kış, garibanlar için zorlu mevsimdir.
Hayatımın en zorlu yılları Ağrı ilinde 2 yıl -1986/87- geçirdim. Karakışı bilirim. Eylül 15'te kentten el ayak çekilir. Çuval çuval unlar, şekerler yüklenir, bir kış yetecek yiyecek stoklanır. Kar yerden kalkıncaya kadar yetecek miktar. Muhtemelen nisan ayının ilk haftaları cemreler düşer ve havalar ısınır. Hasta olursan vay haline. O zamanlar kış çok sert olurdu. Dışarıda eksi 20-30 sıcaklık. Dışarıda kalırsanız kirpikleriniz buz tutar, dizlerinizin hareketi azalır. Burnunuzdan soluduğunuz hava donar adeta. Yerler jilet gibi buz tutmuştur, dikkatli yürümezseniz kayar, yuvarlanırsınız.
Bizi kış aylarında bekleyen riskler; kırıklar, donma ve griptir. Buzlu havalar, mevsimsel aktiviteler veya bulaşıcı mikroplara maruz kalma sonucu her kış artış gösteren sağlık sorunları arasında yer alır. Yaşadığınız yerde hava soğuduysa, birçok kış tehlikesine karşı hepimiz savunmasız olabiliriz. Bu nedenle, tehlikelerden uzak durmak ve acillik olmamak için azami dikkat etmek gerekir.

Kaldırımlardan kar kürünülmediyse, yollar kardan temizlenmezse, gündüz eriyen kar suları geceleyin soğukta donar. Her yer jilet gibi olur. Üstünde yürümek mümkün olmaz, tepe takla düşeriz. Kaygan kaldırımlarda, araba yollarında veya yollarda yürümek düşmenize ve kemik kırılmasına neden olabilir. Bir de........

© Aydınlık