Narsisizm (özseverlik), kişinin kendine hayran olması, aşırı özgüven, empati eksikliği ve sürekli takdir edilme beklentisiyle karakterize bir kişilik yapısıdır. Temelinde derin bir yetersizlik hissi barındırabilen bu durum, patolojik boyuta ulaştığında “narsistik kişilik bozukluğu” olarak tanımlanır ve bireyin ilişkilerinde, iş hayatında ciddi çatışmalara yol açabilir. Hepimizin etrafında bu tür insanlar mutlaka bulunur. Ve genellikle de onların narsistik kişilik bozukluğuna sahip olduğunu, şunlara bakarak kolaylıkla anlayabiliriz:

Üstünlük Duygusu: Kendini diğerlerinden daha özel, önemli ve üstün görme.

Empati Yoksunluğu: Başkalarının duygu ve ihtiyaçlarını anlama veya önemseme konusunda zorluk çekme.

Sürekli Takdir Arayışı: Çevresinden sürekli hayranlık, övgü ve onay bekleme.

Manipülatif Davranışlar: Kendi çıkarları için başkalarını kullanma veya manipüle etme.

Eleştiriye Hassasiyet: Eleştiri karşısında öfke, çöküş veya saldırganlaşma.

Üstünlük Fantezileri: Başarı, güç, zeka veya güzellik konularında abartılı hayaller kurma.

ABD’DEKİ ÖLÜMCÜL 3’LÜ NARSİSİZM

Kişilerde olduğu gibi, kültürlerde ve o kültüre sahip devletlerde de narsisizm meydana gelebilir. Çünkü narsisizmin egemen olduğu bir ülkede yetişen insanlar da şöyle ya da böyle bu kültürel yetiştirmeden nasiplerini alırlar ve istemeseler bile, toplumsal ilişkilerinde bunu yansıtabilirler.

Bu konuda en tehlikeli ve dramatik durum ise zaten narsisizmin egemen olduğu güçlü bir devlette, kişilik olarak “çok daha fazla narsist” bir başkanın yönetime gelmesidir! Bu durum genellikle meydana gelmez ama gelirse de hem o devlet hem de dünya için felaketlere yol açar. Tarihte bunun en büyük örneği, Fransız emperyalizminin en şanlı günlerinde imparatorluk ilan eden Napolyon Bonapart değil midir?........

© Aydınlık