Uzun bir aradan sonra Viyana’da bir kabare izleme fırsatım oldu. Gösteri, görkemli iki sarayın arasında kalmış geniş bir bahçede, açık hava tiyatrosunda gerçekleşiyordu. Tiyatroya adım attığımda, aklıma hemen Erkan Yücel geldi. Benim için açık hava tiyatrosu denince ilk hatırladığım hep o olmuştur.
Erkan Yücel, Devrimci Ankara Sanat Tiyatrosu’nu kurmuş, sonrasında Halk Tiyatrosu ekibiyle birlikte Ankara’nın Gençlik Parkı’ndaki açık hava tiyatrosunda oyunlarını sahnelemişti. Yalnızca orada değil, Türkiye’nin pek çok köyünde de açık hava sahnelerinde tiyatro oyunları sergilerdi. Bir eylül günü onu kaybettik. 9 Eylül 1985 Erkan Yücel ölüm tarihi. Cenazesine ben de katılmıştım.
O yıllarda lise öğrencisiydim. Arkadaşlarımla birlikte onu “Erkan ağabey” diye bilirdik. Oyunlar sırasında bazılarımız tiyatro çevresinde nöbet tutar, saldırılara karşı tiyatro ekibini korumaya çalışırdık. Kimimiz de tiyatro ekibinde evi olmayanları misafir ederdik. Erkan Yücel’in cenazesinde, gözyaşlarına boğulan Doğu Perinçek’e başsağlığı dilemiştim. Gençlik bu ya, “Anadolu toprağı nice Erkan Yüceller yetiştirir,” diyerek onu teselli etmeye çalışmıştım. Perinçek yaşlı gözlerle bana bakıp, “Yok be kardeşim, Erkan Yücel gibi biri daha gelmez,” demişti.

Bin beş yüz kişilik bu açık hava tiyatrosuna girdiğimde, Perinçek’in sözlerinin ne kadar doğru olduğunu, kalbimdeki buruklukla bir kez daha anladım. “Erkan Yücel burayı görseydi, izleyicilerine nasıl güzel oyunlar sunardı?” diye düşündüm.
Viyana gibi sanat, kültür ve müzik kenti için........

© Aydınlık