Geçtiğimiz iki yıl önemli iki yıldı. 2023, UNESCO tarafından Âşık Veysel Yılı ilan edilmişti. Ünlü halk ozanımız hakkında köylüsü olarak bir çalışma hazırlamak gerektiğini düşündüm. Âşık Veysel’in yaşamış olduğu köy ve sosyal çevresinin biraz zayıf anlatıldığını düşünmekteydim. Âşık Veysel’li yıllarda onun yaşamış olduğu köyde yaşamış birisi olarak benim de söyleyeceğim bir şeyler var diyerek, Kaynak Yayınları’nda bir çalışmam çıktı.
2024 yılı ise Türkiye’den Avusturya’ya iş gücü göçünün 60. yılıydı. 60 yılda nereden nereye gelindiğine, Avusturya’ya göç edenlerin sorunları ve başarıları konusunu da yazmak ve tarihe not düşmek gerekiyordu. Gurbetçi bir işçinin çocuğu olarak ve onların önce her türlü sorunlarıyla, daha sonra da çalışma hukukundan doğan dertlerine çare bulmak için 40 yıl profesyonel çalışan birisi olarak iki kelime etme hakkım vardı. İşte 2024’te 60. yıl kutlamaları kapsamında Ankara Nobel Yayıncılık’ta bir çalışmam yayımlandı.
“Misafirlikten Ev Sahipliğine” kitabımda şüphesiz eksiklikler vardı. Kitabın yayımlanmasından sonra keşkelerim oldu. Bu keşkeleri daha sonraki dönemlerde değerlendireceğim. Kitabımda başarı öykülerine yer vermeye çalıştım. Onun nedeni, insanlarımızın morale ve örnek insanlara gereksinimi vardır diye düşündüm. Başarı öyküleri arasında turizmci Cem Kınay, gastronomi alanında dünya markası hâline gelen Attila Doğudan ve Avusturya sınırlarını çoktan aşmış modacı Atıl Kutoğlu’nu da mutlaka yazmalıydım. Bilerek yazmadım. Çünkü bu üç ismin kendilerini Türk toplumuna, Türkiye’ye ve 60 yıl önce Avusturya’ya gelen iş gücü kuşağına ne kadar ait gördüklerinden emin değildim. Onların bu çerçevede anılmasına itirazları olur mu düşüncesiyle geri durdum. Oysa aslında onları yazmamak büyük bir eksiklikti. Zira her üçü de gençlik dergisi Biber tarafından yıllar önce hazırlanan “100 Önemli Türk” listesinde en üst sıralarda yer aldı ve kimse “Neden bizi dâhil ettiniz?” diye sormadı.

Tıp eğitimi almasına........

© Aydınlık