Zaman zaman büyük ozan Âşık Veysel’e ait çeşitli anılar yeniden gündeme gelir. Ancak bu anıları aktaranların çoğu Veysel’i, köyünü, yol arkadaşlarını yeterince tanımaz. Gerçeklikle bağdaşmayan söylentiler ve yorumlar, yazılı veya kulaktan kulağa aktarılırken büyür; kimin kırıldığı ve kimin incindiği umursanmaz. Olan suçlanan kişinin yanında kalır. Hele bu suçlama medya aracılığıyla yapılırsa, incinmenin ve kırılmanın boyutu daha da genişler.
Bu tür anılardan birisi de “Kapı Kitli Cüzdan Cepte Para Yok” şiirinde dile getirilen hırsızlık olayıdır. Genel kanı, Âşık Veysel’in uzun yıllar yol arkadaşlığı yaptığı kuzeni İbrahim Tutuş’un parayı çaldığı yönündedir. Âşık Veysel’in o meşhur dizelerini bir çoğumuz bilir: Kapı kitli, cüzdan cepte, para yok. Ama bu dizelerin arkasındaki gerçeği kaç kişi biliyor dersiniz? Ne yazık ki yıllardır bu olay, Veysel’in yol arkadaşı İbrahim Tutuş’a mal edildi. Oysa gerçek bambaşkaydı.
Şiiri hatırlayalım
Parça parça olsun paramı çalan
Kimi gerçek dedi kimisi yalan
Dünyada görmedim böyle bir plan
Kapı kitli cüzdan cepte para yok

Gezdim İstanbul’u, İzmir, Ankara
Şadırvanlı Handa kaldı bu para
Bu nasıl dalgadır bu ne dubara
Kapı kitli cüzdan cepte para yok

İsa değil göğe çıksın sır olsun
Alanların iki gözü kör olsun
Tarsus’ta bu destan hatıra kalsın
Kapı kitli cüzdan cepte para yok

Bilsem gelmez idim ben bu Tarsus’a
Bu gamlı gönlümü koymazdım yasa
Haber verdim inzibata polise
Kapı kitli cüzdan cepte para yok

Ehli dil olanlar asla bun’almaz
Herkesin ettiği yanına kalmaz........

© Aydınlık