(Türkiye, Gülsen Tuncer Ablamın en kısa zamanda

sağlığına kavuşmasını diliyor… Şiir, 45 yıl öncesi,

12 Eylül darbesinin zulüm günlerinin nice ölümsüz

anılardan süzülerek dilimden dökülen hüzünlü

yoldaş sözleridir, fedai yüreğe feda olsun.)

Biliyorum sen hakkını verdin aydınlık yaşamının,

Türkmen kilimi gibi dokuduğun anılar bunu biliyor.

Kule dibinin martıları seni soruyor, bir aşağı bir yukarı,

Seni arıyor sinema setlerinin sahne ışıkları, kameraları.

Ben de seni görüyorum karşımdasın kırk beş yıl önceden:

Gül sen, Gülsen ablam, dünyalar seninle gülsün.

12 Eylül karanlığında, etrafımız polislerle kuşatılmış,

Genç devrimci bir şairin Akademi Ödülü’nü sunuyorsun:

Salonda........

© Aydınlık