Gel ey şairler şahı, bak hele şu memleketlerin haline,

Şu zulüm padişahlarının Küresel Kerbelâ’sına bir bak.

Biliriz, Rabbin özünde gizemli görünme eğilimi vardır ki,

Gel hele, şu yerlerine, göklerine elden çıkışına bak da,

Varlıkların canı nasıl bir cefa altındadır, gör de bize söyle.

“Ben gizli bir hazineydim, bilinmek istedim…” sevgiyle,

O hazinenin yağmalanışını karşı Tahran’da görünmüşsün.

Bilmek ve bilinmeyeni bilebilmek ortaya koyar hası:

Gel ey Firdevsi, aklı milyonlarca yaratılmışa kalkan eyle.

Duyduk, gördük, söz ettik: Kara toprağın güneşle........

© Aydınlık