Öğütür âdemi, âlemin değirmen taşları arasında:

Yaşam tersliği var mıdır, birbirine yol, menzil olan?

Sırlar ırmağı döndürür azgın çarkını feleğin.

Oluktan dertli akar ak un, kimdir okula kulluk eden?

Benzer birbirine yazgılar, Horasan’da, acı içinde.

Ömür daha da uzayıp gitse, daha çabuk ölüme koşsa,

Aslında benzemez, bir zeytin fidanı öbürüne,

Nerede eski sözler, diye fısıldardı Asya erenleri:

Defne gibi hikmet açardı ağızda gerçeğin heceleri,

Dut dallarından geceleri, kar gibi yağardı yere umut.

Türkmenliğin de öncesinde hiç anımsanmayan,

Yaklaşan, rızık dolu akşamlarla yürürdü Hocam.

Yıldızlar belirirdi, gökyüzü denilen........

© Aydınlık