Donald Trump Pekin’e gitmeden önce, Washington’dan Londra’ya, think tank raporlarından televizyon yorumlarına kadar aynı propaganda işlendi: Trump, Pekin’e Çin’i sıkıştırmaya gidiyordu. Masada tarifeler olacaktı, teknoloji ambargosu olacaktı, İran dosyasında Çin’e baskı kurulacaktı, hatta Tayvan konusunda “Amerikan kararlılığı” yeniden vurgulanacaktı. Kısacası, Atlantikçi çevreler, Pekin görüşmesini Amerikan gücünün yeniden tahkim edildiği bir “gözdağı diplomasisi” diye sunmaya çalıştı. Görüşme öncesinde Amerikan ana akım medyasının önemli bölümü de aynı psikolojik zemini hazırlamaya yönelik yayınlar yaptı. Çin’in ekonomik yavaşlamasının Pekin’i tavize zorlayacağı, Trump’ın “pazarlıkçı diplomasi” anlayışıyla Çin’den büyük ekonomik tavizler koparacağı, buna karşılık Tayvan konusunda daha sert bir Amerikan pozisyonunun ortaya çıkacağı iddia edildi. Bazı yorumlarda, Trump’ın İran dosyasını da kullanarak Çin’i enerji güvenliği üzerinden köşeye sıkıştıracağı ileri sürüldü. Ancak Pekin’de ortaya çıkan tablo, Atlantik merkezli bu iddiaların büyük ölçüde gerçekle örtüşmediğini gösterdi.

DÜĞÜM NOKTASI

Donald Trump ile Xi Jinping arasındaki görüşmede masanın gerçek ağırlıklı gündemi Tayvan’dı. Çünkü bugün........

© Aydınlık