Maya bozulursa söz biter

Mersin’de bir çocuk müdürünü vuruyor. İstanbul’da bir genç öğretmeninin canına kastediyor. Siverek’te, Kahramanmaraş’ta yaşananları anlatmaya ise yüreğimiz dayanmıyor. Son altı ayın dökümü bir asayiş bülteni değil, bir toplumun imdat çığlığı aslında. Bu tabloyu sadece münferit cinnet vakalarıyla açıklayıp geçemeyiz. Karşımızda duran gerçek bir dışavurum… Suçun türünü ve sonuçlarını, faillerin özel yapılarını irdelediğinizde vahim bir durum ortaya çıkıyor.

ÜRETİMDEN KOPMAK

Her olaydan sonra bildik nakaratlar başlıyor. Bir taraf din eğitimi yetersiz diyor, diğeri başka bir ideolojik kalıba sarılıyor. Tartışmaların arasında gerçeği ıskalıyoruz. Oysa bu çocuklar derin bir yalnızlığın, üretimden kopuşun ve anlamsızlığın kurbanı. Aileden, okuldan ve en acısı insandan kopan gencin sığınağı öfke oluyor. Bireycilik adı altında parlatılan o........

© Aydınlık