Endonezya gibi olmak |
3 Eylül 2018’de “Asya’nın Enerjisi” isimli yazımda yazdım. Haksız çıktım.
2018’te Endonezya’da düzenlenen Asya Oyunları’nın “Endonezya herhangi bir gruba, kabileye, dine ait değildir, hepimizindir.” sözü ile açıldığını ve sporcuların izleyenleri “Çeşitliliklerin birleştiği yere hoş geldiniz.” diye selamlandığını yazdım. Endonezya kültürünün çeşitliliğini aktaran onlarca şarkıcının ve dört bine yakın dansçının gösterisini anlattım. Danslara eşlik eden Endonezya Devlet Başkanı Widodo’nun sekülarizmin tavizsiz uygulayıcısı olduğunu belirttim. Avrupalıların yüzlerce yıl sömürdüğü Endonezya’nın millî marşında bağımsızlığın ön planda olduğunu ve nakaratında “Birleş Endonezya” sözünün tekrarlandığını belirttim. 2018’te Endonezya’daki açılışta; Endonezya, Birleşik Kore, Filistin, Suriye ve Yemen en fazla alkışı almıştı. Yazımın sonunda; Asya Oyunları’nı kusursuz organize eden Cakarta’nın 2032 Olimpiyatları’nın ev sahipliğini alacağını yazdım.
IOC, 2032 Olimpiyatları’nın ev sahipliğini oylama yapmadan Brisbane’a verdi. 2036 için Cakarta en büyük adayımdı. Haksız çıktım; 2036 Olimpiyatları da Cakarta’da yapılmayacakmış.
Rusya ve Belarus neredeyse 4 yıldır, spor organizasyonlarına alınmazken; Kıbrıs Türklerine uluslararası alanda yarım yüzyıldır spor yaptırılmazken; vicdan sahibi herkes her ülkede bas bas “İsrail spor organizasyonlarından atılsın.” diye haykırırken; başta Uluslararası Olimpiyat Komitesi IOC olmak üzere; ona bağlı tüm spor konfederasyonları İsrail’in kılına dokunmuyor. Sadece Uluslararası........