250 χρόνια ΗΠΑ: «Αμερική, σε αγαπώ, αλλά με φρικάρεις» |
Όταν πριν από 250 χρόνια οι πατέρες της Αμερικανικής Επανάστασης – οι δικαίως δοξασμένοι, τόσο εντός, όσο και εκτός της αμερικανικής επικράτειας «Founding Fathers» – υπέγραφαν τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας, δε θα ήταν ποτέ δυνατόν να έχουν μια έστω και περιορισμένη αντίληψη για το πόσο επιτυχημένη θα ήταν η φαινομενικά αυτοκτονική τους πρωτοβουλία να αψηφήσουν τη Βρετανική Αυτοκρατορία. Δυόμισι αιώνες αργότερα, αποδεικνύεται πόσο δίκαιο και άδικο είχε ταυτόχρονα ο Μπέντζαμιν Φράνκλιν, ο οποίος είχε αστειευτεί μετά την υπογραφή της διακήρυξης πως οι επαναστάτες θα πρέπει να μείνουν ενωμένοι «διαφορετικά, θα κρεμαστούν χώρια.»
Ο σκεπτικός – και ενδόμυχα αντιαμερικανός – ιστορικός θα υποστηρίξει πως όλες ανεξαιρέτως οι αυτοκρατορίες της καταγεγραμμένης Ιστορίας είναι καταδικασμένες να καταρρεύσουν. Ωστόσο, από το 1776 μέχρι και σήμερα, οι ΗΠΑ έχουν αποδείξει – πρωτίστως στον εαυτό τους – πως διατηρούν μια αυθεντικά δική τους δυνατότητα εξέλιξης και μετάλλαξης, με τον ευμετάβλητο αλλά κραταιό δυναμισμό του αμερικανικού εξαιρετισμού να παραμένει στον πυρήνα του αξιακού τους άξονα. Οι ΗΠΑ είναι η ισχυρότερη οικονομική και αμυντική δύναμη του κόσμου, η γη των ευκαιριών, και μακράν της δεύτερης ο γεωπολιτικός πόλος με τη σπουδαιότερη ήπια ισχύ εντός του διεθνούς συστήματος· ταυτόχρονα, είναι και ο τόπος που μπορεί κανείς να χρεοκοπήσει γιατί η σκωληκοειδίτιδα του έσκασε τη λάθος στιγμή.
250 χρόνια από τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ
Με φόρα προς τα μπροστά
Είναι μάλλον αδύνατο να συνοψίσει κανείς σε μερικές εκατοντάδες λέξεις όλα όσα καθιστούν τις ΗΠΑ ως ένα μοναδικό ιστορικό παράδειγμα, σε κάθε επίπεδο. Ίσως όμως αυτό που καθιστά την Αμερική πραγματικά ξεχωριστή να είναι μια μοναδική αντίφαση που παρουσιάζει από το 1776 μέχρι σήμερα: οι ΗΠΑ είναι μια αυτοκρατορία της οποίας η ανθεκτικότητα δε βρίσκεται στη συντήρηση, αλλά τη συνεχή εξέλιξη. Αψηφώντας αρχικά την έτερη ισχυρότερη αυτοκρατορία που είχε γνωρίσει ποτέ η υφήλιος, προχωρώντας λίγο αργότερα στην κατάκτηση της Δύσης μέσω της συνεχούς μετατόπισης των συνόρων του πολιτισμού, προσελκύοντας παράλληλα τους ανά τον κόσμο κατατρεγμένους, από τη μοίρα υποταγμένους στο κοινωνικό περιθώριο της πατρίδας τους, αλλά και εκείνους που απλώς το ’χαν μέσα τους να βρουν την τύχη τους στις αχανείς της εκτάσεις και την ανερχόμενη βιομηχανική της ισχύ, η Αμερική έγινε από την αρχή συνώνυμη της ευκαιρίας. Το κρίσιμο στοιχείο ωστόσο είναι πως, χάρη στην ευεργετική της γεωγραφική θέση, το αναξιοποίητο των πόρων της, το θυμικό των αυτοχθόνων και μη αποίκων της, και την αναγκαιότητα της επιβίωσης, αυτή η ευκαιρία μετουσιώθηκε σε εργατικότητα, δεξιοτεχνία, και – εν τέλει – αριστεία· ακόμα και σήμερα, το ταμπελάκι «made in the USA» υπόσχεται το βέλτιστο δυνατό επίπεδο, το καλύτερο όλων των άλλων, το αυθεντικά αμερικανικό.
Ο μύθος της Αμερικής – ίσως να – είναι μεγαλύτερος από την ισχύ της. Δεδομένα, η συμβολή των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων στους δύο........