Μια πρόσφατη συζήτηση πάνω στις πάρα πολλές δουλειές που κάνει η Τεχνητή Νοημοσύνη, ήρθε καπάκι σε τραγική είδηση που διάβασα σε ξένο σάιτ: ένας πατέρας στην Καλιφόρνια μήνυσε την Google, κατηγορώντας την για την αυτοκτονία του γιου του. Ο γιος του δεν ήταν ανήλικος, ήταν 36 χρονών, αλλά είχε μπλέξει με τσάτμποτ σε βαθμό τρέλας – νόμιζε ότι το τσάτμποτ ήταν η γυναίκα του και ετοιμαζόταν να ανατινάξει ένα αεροδρόμιο ακολουθώντας οδηγίες της (του τσάτμποτ). Κάπως δεν του βγήκε η τρομοκρατική επίθεση και ταμπουρώθηκε στο διαμέρισμά του, όπου και αυτοκτόνησε, πάλι σύμφωνα με τις οδηγίες του τσάτμποτ, για «να συναντήσει την αγαπημένη του».

Όλη η ιστορία ακούγεται σαν επιστημονική φαντασία… ή μάλλον, θα ακουγόταν σαν επιστημονική φαντασία μέχρι πριν από πέντ’ έξι χρόνια. Τώρα ακούγεται πολύ αληθοφανής: όλοι έχουμε ανθρώπους στη ζωή μας που περνάνε πολλές ώρες της μέρας και της νύχτας συζητώντας με τσάτμποτ, καταφεύγοντας στην ΤΝ για πληροφορίες, οδηγίες, συμβουλές, βοήθεια, συντροφιά, κουβέντα και σωτηρία. Οι (ελληνικές) εταιρείες παραγωγής βάζουν τα σενάρια σε προγράμματα ΤΝ, για να τα στρώσουν έτσι ώστε να είναι κομμένα και ραμμένα στα μέτρα της μεγαλύτερης μερίδας τηλεοπτικού κοινού. Οι σεναριογράφοι και σκηνοθέτες κάνουν το ίδιο, για να βρούνε πού, σε ποια σημεία κάνει κοιλιά ένα σενάριο, τι άλλο χρειάζεται για να πετάξει, τι του λείπει, τι περισσεύει και πώς θα γίνει πιο ευπώλητο. Μπορείς, πολύ απλά, να θέσεις το ερώτημα: «Πώς θα πουλήσω καλύτερα αυτό........

© Athens Voice