Στο πλαίσιο της πρόσφατης (27 Φεβρουαρίου) συζήτησης στη Βουλή με αφορμή την επίκαιρη ερώτηση του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ για την κυβερνητική πολιτική στον τομέα της ενέργειας και την ενεργειακή ακρίβεια, η αναφορά σε «οικογένειες που κλείνουν το καλοριφέρ για να καταφέρουν να πληρώσουν το σουπερμάρκετ» υπήρξε, θεωρώ, χαρακτηριστικό παράδειγμα μίας φρασεολογίας που κυριαρχεί στον δημόσιο πολιτικό λόγο και αξιοποιεί με μεγάλη συχνότητα και εξαιρετική ευκολία εκφραστικά μοτίβα γενίκευσης καταστάσεων.

Σε άλλες περιστάσεις ανάλογης επιδιωκόμενης συνολικής απαξίωσης του κυβερνητικού έργου στο παρελθόν, έχουμε ακούσει από το σύνολο των πολιτικών αρχηγών επίσης ότι «ολόκληρη η κοινωνία ασφυκτιά/υποφέρει», «η κυβέρνηση έχει αποτύχει σε όλα τα μέτωπα», «όλα πάνε λάθος», «η χώρα οδηγείται στον γκρεμό», «η οικονομία/παιδεία/υγεία καταρρέουν», «η χώρα βυθίζεται στην αναξιοπιστία», «η δημοκρατία έχει καταλυθεί/ζούμε σε χούντα», «οι πολίτες νιώθουν εγκαταλελειμμένοι», «δεν υπάρχει κράτος», «τα πάντα έχουν διαλυθεί», κ.λπ.

Φυσικά, τέτοια λεκτικά μοτίβα δεν αποτελούν μονοπώλιο της αντιπολίτευσης, όταν επιδιώκει να προκαλέσει ή να ενισχύσει αρνητικές εντυπώσεις, αλλά χρησιμοποιούνται αφειδώς και από την κυβέρνηση, όταν, αντιθέτως, στοχεύει στην εξιδανίκευση καταστάσεων ή στην υποβάθμιση προβλημάτων (π.χ. «πάμε μια χαρά», «η χώρα προοδεύει/έχει αλλάξει σελίδα», «τα προβλήματα έχουν ξεπεραστεί», «όλοι οι........

© Athens Voice