Παρακολουθώντας τη δολοφονία του Αλεξ Πρέτι, Σάββατο βράδυ στο κινητό
Αναρωτιέμαι, θα γίνει άραγε κανονικότητα να παρακολουθούμε στις οθόνες των κινητών μας καταγεγραμμένες σε πραγματικό χρόνο δολοφονίες που διακινούνται στα social media, από πόλεις των ΗΠΑ του Ντόναλντ Τραμπ; Το Σάββατο το βράδυ είδαμε μία ακόμα, την παγώσαμε καρέ καρέ. Όχι από περιέργεια, αλλά επειδή προσπαθούσαμε να καταλάβουμε αν αυτό που βλέπουμε είναι αληθινό. Αν συμβαίνει πράγματι.
Τι απέγινε εκείνος ο συμπαθής άντρας με τα μπεζ-καφέ ρούχα, που σταμάτησε όταν κατάλαβε ότι μια γυναίκα είχε μπλεξίματα με τους μασκοφόρους πράκτορες της Συνοριοφυλακής και πρόταξε το κινητό του για να βιντεοσκοπήσει; Πώς κατέληξε στο έδαφος; Γιατί δεν ξανασηκώθηκε; Προσπαθήσαμε να τον ξεχωρίσουμε από το τσούρμο των σωμάτων. Αυτός ήταν το θύμα; Από τη μια στιγμή στην άλλη... Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα. Κι όμως.
Στο τάιμ λάιν μου βλέπω ξανά και ξανά το περιστατικό, από τρεις διαφορετικές λήψεις αυτόπτων μαρτύρων. Τίποτα λιγότερο από σοκαριστικό. Διαβάζω ότι τα βίντεο σε σελίδες στο Reddit, στο Instagram και στο Facebook από τις τελευταίες στιγμές του Άλεξ Πρέτι κινητοποίησαν ανθρώπους που συνήθως δεν εμπλέκονται ή δεν αναρτούν για την πολιτική. Τα είχαν τραβήξει απλοί Αμερικανοί πολίτες που βρίσκονταν στο σημείο — ένα αποδεικτικό πειστήριο του εγκλήματος.
Από μια τέτοια ανάρτηση, εκείνο το βράδυ, οδηγήθηκα σε μια σελίδα στο Instagram που λέγεται ICE ABUSE. Δεν είναι πως δεν τα είχα ακούσει. Δεν είχα δώσει τόση προσοχή, όση μετά τη δολοφονία του Άλεξ. Δεν είχα κάτσει να δω τα βίντεο. Μπείτε να το διαπιστώσετε κι εσείς. Στη Μινεάπολη εδώ και μέρες συμβαίνουν αδιανόητα πράγματα. Ανάμεσα σε δεκάδες άλλα, υπάρχει η φωτογραφία ενός πεντάχρονου αγοριού που κρατείται έξω από το σπίτι του. Υπάρχει το βίντεο ενός πράκτορα που κυνηγά έναν έφηβο μέσα στο χιόνι σε έναν δρόμο κατοικημένης γειτονιάς, καθώς το παιδί φωνάζει στα ισπανικά «είμαι νόμιμος».
Υπάρχουν επίσης πολλά περιστατικά όπου σταματούν αυτοκίνητα, σπάνε τα τζάμια, σέρνουν έξω τους οδηγούς, τους τραμπουκίζουν, τους χτυπούν, τους συλλαμβάνουν. Ενίοτε τους σκοτώνουν κιόλας, όπως έγινε με τη Ρενέ Γκουντ στις 7 Ιανουαρίου. Ο τρόμος στους δρόμους, προσωποποιημένος. Τάγματα ασφαλείας, με χαρακτηριστικά παρακρατικών συμμοριών.
Ο τρόμος στους δρόμους, προσωποποιημένος. Τάγματα ασφαλείας, με χαρακτηριστικά........© Athens Voice
