We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

Diyarbakır’ın 07 plakaları…

74 25 66
08.10.2021

“Sonra, dost düşman bütün insanlar sustu.
Yalnız analar ağladı, dünyanın iki ucunda…”
Bertolt Brecht

Bu haftaki yazımı birden fazla adı olan Amid, Dikranaged, Amed ya da Diyarbakır üzerine yazacağım. Tarihsel açıdan bu güzel şehre gitmek bana ilk defa nasip oldu. Bu kadar zamandır gitmediğim için geç kaldığımı söylemeliyim...

Geçen yazılarımda bahsettiğim gibi, ölenlerin defnedilememesinden ötürü yaşanan sorunlara öncelik veren bir çalışmadan bahsetmiştim. Ölümlere Saygı İnisiyatifi’nin bölge toplantısını izlemeye davet edildim. Önce pandemi falan dedim ama gazeteci arkadaşım Ali ve diğer dostların ısrarına dayanamayarak cesaretle uçağa bindim…

Uçakta yanıma oturan bir çift ile hemen sohbete başladım. Sohbet sırasında çift benim şehrin yabancısı olduğumu fark edip bir anda Amed halkının ne kadar misafirperver olduğunu anlatmaya başladı. Çift, kızlarını üniversiteye yazdırmış ve dönüyordu. Konuşma ilerleyince kızlarının Afyonlu bir ailenin kızıyla birlikte kalacağını ve kızın ailesinin söylediklerini aktardı. Afyonlu babanın, kızının beraber kalacağı arkadaşının ailesinin Kürt olduğunu anlayınca cümleye “Ya biz hepimiz Türk’üz” diye başlamasını üzülerek anlattı. Bunu benim kimliğimi öğrenince cesaretle anlatması da ayrıca bir dipnot olsun…

Yıllardır uçağa sürekli korkarak binmek zorunda kalan biri olarak hayatımda ilk defa hostesin bir yolcuyla ciddi kavgasına şahit oldum. Hostes, bir yolcunun kendi fotosunu çektiğini düşünerek tepki verdi. Tepkisi o kadar büyük oldu ki. Yolcu hemen telefonunu gösterdi ve kendini çektiğini göstermesi dahi ikna etmeye yetmedi. İnene kadar aralarındaki tartışma sürdü. Hostesin bu sefere kafasında soru işaretleriyle çıktığı çok aşikârdı. Bu tip durumlara Diyarbakır halkının alışık olduğunu kendi aralarındaki konuşmalardan fark ettim…

İnmeye yakın yanımda oturan aile beni merkeze bırakabileceğini söyledi. İtiraf etmeliyim ki aile Kürt halkının misafirperver olduğunu ispatlama çabası içindeydi.

Kendi kendime sordum. Ben o aile gibi tanımadığım kişileri arabama alıp İstanbul’da bir yere bırakır mıydım? Ya da hepimiz bu soruyu kendimize soralım…

Gazeteci arkadaşım Ali, beni alandan aldı. Uçağa bindiğimde kafamdaki Diyarbakır’dan çok farklı bir yer gördüğümü söylemem gerekir. İlk başta fark ettiğim detay 21 plakalı araçlar kadar 07, 34 ve 06 plakalı araçların olmasıydı. Gözlem için gözünüz açıksa bunu fark etmek çok zor olmuyor. Bunu dost sohbetlerinde açtığımda herkesin yorumu aynıydı. 21 plakalı bir araçla şehir dışına........

© Artı Gerçek


Get it on Google Play