We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

Virüs mü beter, yoksulluk mu?

78 11 97
27.04.2020

COVID-19 salgını, mevsimlik gezici tarım işçilerinin göç edeceği zamana denk geldi. Ceplerinden karşıladıkları ulaşım masrafı 4 kat arttı; konaklama ve hijyene dair sorular cevap bekliyor.

Mustafa mevsimlik gezici tarım işçisi. 10 yıldır sebze üretimi için eşi, çocukları ve anne babasıyla birlikte Şanlıurfa’dan Konya Ereğli’ye çalışmaya gidiyor. Sekiz kişilik bir aile. Genellikle nisan ayının başında gidip, ekim ayında memleketlerine dönüyorlar.

Cuma’nın dört çocuğu var. Hepsi de 18 yaşından küçük. Geçmiş yıllarda Ereğli’ye giderken üç aile tek yön 1800 TL’ye anlaştıkları minibüsle yolculuk yapıyor ve yolculuk ücretini kendileri karşılıyorlardı.

Mustafa’ya 600 TL maliyet düşüyordu. Bir de bunun dönüşü var; toplamda 1200 TL ödüyordu.

Geçen yıl sebze üretiminde günlük 70 TL yevmiye ile çalışıyorlardı. Mustafa’nın sadece yolculuk giderlerini karşılamak için bile 17 gün çalışması gerekiyordu.

Bu yıl COVID-19 salgınıyla beraber bütün düzen değişti. Salgın tam da mevsimlik gezici tarım işçilerinin önemli bir kısmının göç sürecine katılacağı zamana denk geldi. Merkezi ve yerel yönetimler salgının yaygınlaşmasını azaltmak ve önlemek için tedbirler almaya başladılar.

Bu tedbirlerden tarım işçileri de payını aldı. Önce, çalışmak için gidecekleri il veya ilçelerden talep edildiklerine dair bir yazının kendi il veya ilçelerine gelmesini sağladılar. Sonra seyahat izni almak için başvuru yaptılar. Bunların hepsi uzun uğraşlar gerektirdi. İzin başvurularında zaman zaman kalabalıklar oluştu ve virüsün bulaşma riskinin arttığı ortamlarda sıraya girdiler. Yoksulluk öyle ki... Bir yandan ‘evde kalın’ diyorlar, öte........

© Artı Gerçek