“Hayata karşı ilk küskünlüğümüz, yanımızda sandığımız kişileri karşımızda görmemizle başlar.” Antony Çehov

Bir hafta önce yine güneş yüzlü, 23 yaşında gencecik bir kadın Goncagül, “İntihar” denilerek hayattan koparıldı. 17 Yaşında, zorla evlendirilip hemen arka arkaya üç çocuk doğurdu, 4. Çocuğa da hamileydi. Yaşadığı baskılara dayanamadı, ailesine döndü, kabul edilmedi. Hatta “Bizde boşanılmaz, intihar et,” denildi. Kadın sığınağına sığındı, koca evine döndürüldü. Goncagül’ün tutunacağı hiç dalı yoktu. “Can huzurdan kaçmaz,” der ya atalar, eğer biraz huzuru olsaydı, canından öte sevdiği çocukları için bile yaşardı. Goncagül’e bütün kapılar kapandı. Bu yalnızlık, değersizlik duygusu, çaresizlik hissiyle olmalı (eğer intihar olayı doğruysa) yaşamdan vazgeçti Goncagül.

Kadınlara; Gül, Menekşe; Sümbül, Lale, Nergis, Nazik, Goncagül adı neden verilir ki?........

© Antalya Körfez