Bir oyuncunun fotoğraf kitabı yayımlaması ilk bakışta şaşırtıcı gelebilir. Çünkü sinema zaten görsel bir alan gibi görünür. Oysa kamera önünde olmak ile kameranın arkasında durmak arasında büyük fark vardır. Birçok oyuncu yıllar boyunca başkalarının bakışına maruz kalırken zamanla kendi bakışını üretme ihtiyacı hissediyor. İşte fotoğraf kitapları tam bu noktada ortaya çıkıyor.

Jessica Lange bunun en güçlü örneklerinden biri. Dünya onu oyunculuğuyla tanıdı ama onun siyah-beyaz fotoğrafları bambaşka bir dünyanın kapısını açtı. Lange’in fotoğraflarında gösterişli Hollywood hayatı yoktur. Sessiz sokaklar, yalnız insanlar, boş kasabalar ve zamansız yüzler vardır. Onun görüntülerinde dikkat çeken şey teknik gösteriş değil, insanlara yaklaşma biçimi.

Birçok oyuncu için fotoğraf kitabı yayımlamak aslında görünürlükten kaçış biçimi. Çünkü oyuncular sürekli izlenir. Fotoğraf ise izleyen tarafa geçme imkanı verir. Bu psikolojik dönüşüm oldukça önemli. Sürekli objektifin önünde bulunan biri, bir noktadan sonra dünyaya kendi gözünden bakmak ister.

Jeff Bridges’in set arkası fotoğrafları da bu yüzden değerli. Çünkü onlar Hollywood’un cilalanmış yüzünü değil, kırılgan anlarını gösteriyor. Oyuncuların........

© Anayurt