Bu yıl biterken geriye dönüp baktığımda, aklımda kalan ilk şey fotoğraflar değil, fotoğrafların çekildiği anların ağırlığı. Koşarak gidilen bir olay yeri, sessizce beklenen bir mahkeme kapısı, kalabalığın içindeki tekil bakışlar… Görüntülerin kendisi kadar, o görüntülerin neden var olduğu sorusu da zihnimde kaldı. Bir yılı daha geride bırakırken, bu mesleğin hızla değil, dikkatle yapılması gerektiğini bir kez daha anladım.

Gelecek yıla dair ilk notum şu. Daha az acele, daha çok bağlam. Haber döngüsü hiç olmadığı kadar hızlı, fotoğraf ise bu hızın içinde çoğu zaman yalnız bırakılıyor. Oysa bir kare, bağlamından koparıldığında sadece görsel bir gürültüye dönüşüyor. Fotoğrafın gücü, tek başına “çarpıcı” olmasında değil, neyin parçası olduğunu anlatabilmesinde. Gelecek yıl, daha az kare paylaşmak ama her paylaşılan kareye daha fazla arka plan eklemek istiyorum.

İkinci not daha az görüntü, daha fazla........

© Anayurt