Kıskançlık, çoğu zaman ayıplanan, bastırılmaya çalışılan ya da dile getirildiğinde rahatsızlık yaratan bir duygudur. Oysa psikoloji bize şunu söyler: Kıskançlık, insan olmanın doğal bir parçasıdır. Sorun bu duygunun varlığı değil, onunla kurulan ilişkidir.

Kıskançlık; sevdiğimizi kaybetme korkusuyla, yetersizlik algısıyla ve bağlanma biçimlerimizle yakından ilişkilidir. Bu nedenle çoğu zaman karşımızdakini değil, kendimize dair inançlarımızı işaret eder. “Yeterince iyi miyim?”, “Terk edilir miyim?” gibi sorular, kıskançlığın görünmeyen zeminini oluşturur.

Psikodinamik bakış açısına göre kıskançlığın kökleri erken çocukluk dönemine uzanır. Çocuğun bakım verenle kurduğu ilişkinin güvenli ya da güvensiz........

© Anayurt