Doğup büyüdüğüm, hayatımı sürdürdüğüm Türkiye’nin başkentinde artık kendimi eskisi gibi güvende hissetmiyorum. Paranoya değil, evham değil, kuru kuruya bir endişe değil; bizzat gözlemlerim ve beraberindeki öngörülerim Ankara’da güvenliğe dair çok ciddi problemlerin varlığına ve dahasına hazırlıklı olunması gerektiğine işaret ediyor.

Özellikle son bir yıldır, mesai sonu eve dönerken Kızılay’ın en bilinen kalabalık meydan ve bulvarlarında kaç defa yasaklı madde etkisi altında olduğu her halinden belli, yaş ortalaması 25 bile etmeyen erkeklerin tek başına veya yanında birileriyle ortalıkta amaçsızca, sallana sallana dolandığına şahit olduğumu emin olun sayamam bile. O kadar sık! 

Şurdan şuraya yürümeyedurun; adım başı yolunuzu kesen, para ve/ya yemek dilenen küçücük çocuklar, anneler, yetişkinler, yaşlılar…

Hiçbir yönetmeliğe, kurala uymayan, denetim ve yaptırımdan yoksun olmanın sefasını süren gürültülü, niteliksiz, çirkin esnaf ve işletmeler; toplu taşıma, taksi ve minibüslerde ona buna dayılanan çaçaron, saygısız şoförler;........

© Anayurt