Görünmez iplerin iki ucu ve "sözün" ağırlığı |
Adına ne derseniz deyin, bu görünmez bağın çok temel ve asla esnetilemez bir kuralı vardır: Hiçbir bağ tek taraflı havada asılı kalamaz. Bir ilişkinin –bu ister hayat arkadaşınızla ister en yakın dostunuzla ister iş ortağınızla olsun– sağlıklı şekilde yürümesi için o görünmez ipin iki ucundan da eşit bir kararlılıkla tutulması gerekir. "Ben ne yaparsam yapayım, nasıl davranırsam davranayım o ip kopmaz" şımarıklığının sonu, her zaman hüsrandır. İnsan doğası böyledir; tek taraflı beslenen sevgi yorulur, tek taraflı gösterilen sadakat yıpranır, tek taraflı çabalanan iş birliktelikleri çöker. Kimsenin kimseye tahammülü sonsuz, kredisi limitsiz değildir. Bunu anlamayanların, günün sonunda o kopan ipin kendi ellerinde kalan ucuyla bakakalması kaçınılmazdır.
Peki, bu bağı hem güçlendiren hem de bir anda tuzla buz edebilen o sihirli anahtar nedir? İletişim. Ancak burada altını kalın çizgilerle çizmemiz gereken bir kelime var: Doğru iletişim.
Günümüzde pek çok kişi "Ben içi dışı bir insanım, aklıma geleni pat diye söylerim, yalan mı söyleyeyim?" diyerek kendi patavatsızlığını........