Vefa erdemdir |
Şu günlerde en zayıf halkamız vefa duygusu. Doğuştan gelmez, sonradan kazanılır. Yani sosyal öğrenme ile kazanılan bir duygu. Başkasından yardım görmeyen hiçbir insan yoktur fakat kendisine yapılan yardımın kıymetini bilmeyen çok kimse vardır.
Bu duyguyu önemsiyorum. Çünkü vefa benim için en önemli duygulardan ve en değerli erdemlerden biri. Vicdan terazisi çalışmayanlarla, merhamet etmeyenlerle ve vefa duygusu olmayanlarla yollarımı ayırmak, hayatta kendime karşı yaptığım en doğru şey. Herkes hata yapar ama kötü kötüdür.
Gelin, vefa duygusunu anlatmaya geriye çok uzun yıllara gidelim:
Kalkayım gideyim, dünyayı gezeyim,
Vefalı kim acep, dünyada, bileyim.
İnsan ender oldu, nerde bulmalı,
Arar bulunursa, arayıp göreyim.
Her arzumu buldum, insan bulmadım ben,
Eğer bulsam, arzum, yüzüne bakayım.
Vefa pek kıt oldu, cefa[1] doldu dünya,
Vefa kimde acep, az’cık isteyeyim.
İnsan adı kaldı, insan tavrı gitti,
Bu tavır nerede, ben takip edeyim.”
Kutadgu Bilig,Yusuf Has Hacib
Vefa duygusu bin yıl önce yazılmış siyasetnamemiz Kutadgu Biligilik’te ne güzel anlatılmış hatta bir erdem olarak tanımlanmış. Fakat ne yazık ki bu erdemin yok olduğundan bahsediliyor.
Gördüğünüz gibi o günden bugüne değişen bir şey olmamış aslında. Ne acı değil mi?
Kitapta,........