Yaşadığımız çağ, tüketimi hayatın merkezine yerleştirdi. Neokapitalist ekonomik sistem üretimi tüketime, insanı ise arzularına bağımlı hale getirdi. Medya ve reklamlar sürekli olarak kulağımıza aynı cümleyi fısıldıyor:

“Ne kadar çok tüketirsen, o kadar çok mutlu olursun.”

Daha yeni bir telefon, daha büyük bir ev, daha pahalı bir tatil, daha fazla alışveriş…

Her şey için “kullan-at, yenisini al” deniliyor. Ne yazık ki bu anlayış zamanla insan ilişkilerine de sirayet ediyor. İnsanlar tüketerek mutlu olacaklarına inanıyorlar. Ancak elde edilen şey çoğu zaman mutluluk değil; kısa süreli bir memnuniyet, geçici bir heyecan ve anlık bir haz oluyor.

Mutlu olmayı başaramayan, hayatın anlamını kaybeden insanlar ise zamanla mutluluğu aramaktan vazgeçip doğrudan hazzın peşine düşüyor. Çünkü haz daha kolay ulaşılabilir görünüyor.

Haz bittiğinde geriye çoğu zaman boşluk kalır.

İnsan o boşluğu yeniden doldurmak için daha fazla tüketmeye, daha fazla heyecan aramaya başlar. Böylece sonu gelmeyen bir........

© Analiz