Şanlıurfalı ünlü ses sanatkârı Hamza Şenses’in kızının Diyarbakır’daki babasına hitaben yazdığı mektuptaki satırlarda dile getirilen ve daha sonra bestelenerek dilden dile gönülden gönüle dolaşan bir türkü olan bu sözlerdeki gibi; Diyarbakır gerçekten bu mudur?

Gün geçmiyor ki bir şiddet haberi duymayalım.

Gün geçmiyor ki trafikte bir kazaya ya da bir tartışmaya tanıklık etmeyelim…

İnsan eliyle kontrolsüz bir şekilde çıkartılan anız yangınlarına ne demeli?

Son zamanlarda Diyarbakır’da en çok dikkatimi çeken, öfkesine hâkim olamayan insanlarca hiç de arzu edilmeyen sonuçlara yol açan ve adına “kontrolsüz öfke patlaması” da diyebileceğimiz vahim olayların sayısının giderek daha da artması…

Tabi ki tüm duygular, insan olmanın gereği…

Ancak unutmamamız gerekir ki, öfke hiçbir derdimize çare hiçbir yaramıza merhem olamaz. Aksine bizde daha beter onulmaz yaralara,........

© Amida Haber