Yine Yazıyorum… Ama Kim Anlar? |
Ben yazmayı biraz da bu yüzden seviyorum.
İnsan bazen konuşamadığını yazıyor, bazen de yazdıkça ne hissettiğini anlıyor.
Birine değil sadece, bir duyguya.
Bir hâle. Yazılıyor bazı şeyler…
Ben o yılları yaşayanlardan çok, yazanlardan oldum.
Çünkü içimde tutamadığım ne varsa, bir şekilde kâğıda döküldü.
Bazen fark etmeden aynı cümleyi tekrar ettim:
“Yine yazıyorum… yine sana yazıyorum.”
Aslında o “yine”ler boşuna değildi.
İnsan içinden çıkamadığı duyguyu tekrar eder.
Duvara astığım her kâğıt bir anı değil........