“Taş duvar, demir kapı, kör pencere…”

Ahmet Arif’in bu dizeleri yalnızca bir hapishaneyi anlatmaz; aynı zamanda sıkışmışlık hissini, daralan ufukları ve insanın içinde büyüyen özgürlük arayışını da simgeler. Aradan yıllar geçse de bu dizelerin çağrıştırdığı duygu, farklı biçimlerde bugün de karşımıza çıkıyor.

Bugün Türkiye’de genç olmak, sadece bir yaş meselesi değil; aynı zamanda sürekli devam eden bir mücadele halidir. Eğitim hayatı boyunca değişen sistemler, sınav baskısı, artan rekabet ve belirsiz gelecek kaygısı gençlerin omuzlarına ağır bir yük bindiriyor. Üniversiteyi bitiren bir gencin zihninde beliren ilk soru çoğu zaman aynıdır: “Şimdi ne yapacağım?”

Sokakta, kampüste, toplu taşımada ya da sosyal medyada aynı cümle yankılanıyor:

“Geleceğimiz nerede?”

Bu soru artık bireysel bir kaygı olmaktan çıkıp toplumsal bir hissiyat haline gelmiş durumda. Bir yanda ekonomik zorluklar… Artan kiralar, yaşam maliyetleri, iş bulma sürecindeki belirsizlikler. Diğer yanda gençlerin kendini ifade etme alanlarının........

© Akdeniz Gerçek