Buyurun, bir isim ki, içinde "halk" var ama ruhunda halka dair tek bir zerre yok! İsmiyle müsemma olmak şöyle dursun, ismine zıtlıkta zirveleşmiş bir garabetler mecmuası....

Halkın partisiymiş... Sevsinler sizin halkçılığınızı!

Sizin "halk" dediğiniz, Batı’nın küflü ambarlarından ithal ettiğiniz o meşhur "halk" ise; evet, siz tam da o halkın partisisiniz! Yani ruhu kurutulmuş, mukaddesatı kazınmış, dününe küfretmesi için cebine üç beş yabancı terim sıkıştırılmış, robotlaştırılmış bir kalabalığın... Ama eğer halktan muradınız; Anadolu’nun bağrı yanık, alnı secdeli, kalbi Peygamber aşkıyla çarpan o asil milletse, sizin o isimle aranızdaki mesafe, yerle gök, nurla kir kadardır!

Bu parti, bu memleketin başına örülmüş bir "vasilik" ağından başka nedir? Milleti "reşit" görmeyen, onu hep terbiye edilmesi gereken bir "sürü" sayan, elindeki sopayı demokrasi diye yutturan bir zihniyetin fosilleşmiş karargâhı... Gardırop inkılapçılığının, şekilperestliğin, halka rağmen halkçılığın tek adresi!

Bakınız şu hazin tecelliye: İsminde "halk" yazan bu yapı, tarih boyunca ne zaman halkın gerçek iradesiyle karşılaşsa, sanki bir engerek yılanı görmüş gibi irkilmiş ve hemen "irtica" tamtamlarını çalmaya başlamıştır. Onlara göre halk, sadece kendilerini alkışladığı müddetçe "aziz"dir; ne zaman ki kendi öz ruhuna dönmeye kalksa, bir anda "cahil", "mürteci" ve "tasfiyesi elzem" bir kütle oluverir.

Bu teşekkül, milleti "halk" diye tesmiye ederken, aslında onu bir "laboratuvar faresinden" farksız gören, tepeden inmeci, halka rağmen halkçı bir zihniyetin kalesidir. Kendi milletine yabancı, kendi mukaddesatına düşman, kökü dışarıda, meyvesi ise zehirli bir ağaç.... Yıllarca bu aziz vatanın tepesinde,........

© Akasyam