En Büyük Hayaliniz Nedir? |
Köşe Yazıları Diş Hekimliği Eczacılık Edebiyat Eğitim Fen Güzel Sanatlar ve Tasarım Hemşirelik Hukuk İktisadi ve İdari Bilimler İlahiyat İletişim İnsan ve Toplum Bilimleri İşletme Mimarlık Mühendislik Orman Sağlık Bilimleri Siyasal Bilgiler Spor Bilimleri Tarih Tıp Turizm Veteriner Ziraat
Güzel Sanatlar ve Tasarım
İktisadi ve İdari Bilimler
İnsan ve Toplum Bilimleri
Fikri görünür kılan kalem; kalemi anlamlı kılan istikrardır.
En Büyük Hayaliniz Nedir?
Etkili İletişim Teknikleri dersinin ilk haftasında öğrencilerimden güzel bir defter almalarını isterim.
Dönem boyunca yaşadıklarını, derslerde öğrendiklerini, canları ne istiyorsa onu, bazen de verdiğim küçük ödevleri bu deftere yazmalarını söylerim.
Defterin en arkasında ise birkaç sayfayı ayırmalarını ve bu sayfalara bazı sorular yazmalarını isterim.
En büyük hayaliniz nedir?
Hemen cevap vermelerini beklemem.
Dönem boyunca düşünsünler, hayal etsinler; akıllarına bir şey geldikçe geliştirsinler, silsinler, yeniden yazsınlar, düzeltsinler, değiştirsinler isterim.
Size kolay bir soru gibi gelebilir.
Ama aslında pek çok insan için hiç de kolay değildir.
Hatta kimileri bu soruyla hayatı boyunca hiç karşılaşmadan, kendisine böyle bir soru sormadan ve dolayısıyla cevabını da aramadan dünya denilen bu tiyatro sahnesinden ayrılıp gider.
Öğrencilerimden bazıları hemen bir şeyler yazar.
Bazıları günlerce düşünür.
Bazıları da dönem sonuna kadar o sayfaya elini sürmez.
İnsanın kendisine en büyük hayalini sorması ve buna gerçekten cevap vermesi kolay değildir.
Ama dönem sonuna kadar cevabı bulamamak ya da alelacele birkaç şey karalamış olmak bile, bu soruya bir ömür boyu hiç cevap aramamaktan sanırım daha iyidir.
İşte bu düşüncelerle derse devam ederim.
Ve onlara yaklaşık 20 yıl önce yazdığım bir hikâyeyi anlatırım.
Hakkârili bir çobanın hikâyesini…
18-20 yaşlarında genç bir çoban düşünün.
Bir ailesi, bildiği bir çevre, alıştığı bir hayatı var.
Bir gün televizyonda Kadın Kokusu filmini izliyor.
Al Pacino’nun canlandırdığı karakterin hayalleri onu etkiliyor.
Ve bizim genç çobanın da aklına bir hayal düşüyor:
Bir gün New York’a gitmek…
İyi bir otelde kalmak…
Kırmızı bir Ferrari’ye binmek…
Belki size biraz tuhaf gelebilir.
Ama hayal bu dedik ya…
Tam burada öğrencilerime dönüp sorarım:
“Peki, siz onun yerinde olsaydınız bu hayalinizi gerçekleştirmek için ne yapardınız?”
Önce biraz afallarlar.
Beklemedikleri bir sorudur.
Ardından cevaplar gelmeye başlar:
“Para kazanması lazım.”
“Hakkâri’den çıkması gerekir.”
“İstanbul’a gidebilir.”
“İngilizce öğrenmesi lazım.”
“Kaçak da gidebilir mi hocam?”
“Satın almak zorunda değil hocam, kiralayabilir.”
Peki ya diğer şeyler?
“Onlar da olabilir hocam…”
Sonunda ortaya şöyle bir tablo çıkar:
Bizim çoban, yapması gerekenleri yapabilir ve atması gereken adımları atabilirse New York hayaline biraz daha yaklaşabilir.
Belki bir anda değil.
Belki kolay da değil.
PEKİ GERÇEKTE NE OLDU?
Bu kısa beyin fırtınasının ardından bir kez daha sorarım:
“Peki, bu çobanın başına gerçekte ne geldi, merak ediyor musunuz?”
Koyunları gütmeye başladığı yaz ailesi onu köyden bir kızla tanıştırır.
Ardından askere gider.
Döndüğünde ilk çocuğu dünyaya gelmiştir.
Yıllar sonra bir akşam eşi ve çocuklarıyla evde otururken televizyonda yeniden Kadın Kokusu filmine rastlar.
Ve yıllar önce kurduğu hayal aklına gelir.
Çocuklarına dönüp şöyle der:
“Benim de gençliğimde bir hayalim vardı. New York’a gitmek…”
Hikâyenin beni yıllardır düşündüren kısmı işte burasıdır.
Çünkü mesele onun New York’a gidememiş olması değildir.
Hepimizin gerçekleşmeyen hayalleri olabilir.
Bazen şartlar izin vermez.
Bazen hayat bizi başka bir yola götürür.
Bazen düşüncelerimiz değişir.
Gençken çok istediğimiz bir şeyi yıllar sonra hiç istemeyebiliriz.
Bunların hepsi mümkündür.
Ama başka bir ihtimal daha vardır:
Hayalimizi gerçekleştirmek için hiçbir zaman gerçekten bir adım atmamış olabiliriz.
HAYAL ETMEK YETER Mİ?
“Hayaller Paris, gerçekler Eminönü” diye bir duvar yazısı vardır bizde, duymuşsunuzdur.
Hayallerin çok süslü, gösterişli; gerçeklerin ise pek de öyle olmadığını anlatan, gülümseten bir söz…
Ama insanı biraz düşündürmez de değil.
“Çoban yatağında padişah rüyası görme” diye eski bir sözümüz de vardır. Hatta benim de gençliğimde yıllarca sunduğum Ekonomik Analiz programının cıngılında kullandığım bir söz.
O da sanki bize şunu söyler:
Ayağını yorganına göre uzat.
Olmayacak şeylerin peşinden koşma.
Evet, yalnızca hayal etmek insanı bir yere götürmez.
Ama benim yıllardır tekrarladığım başka bir söz daha vardır:
“İnsan istediği her şeye, isteğinin şiddeti ölçüsünde yaklaşır.”
Bu cümledeki yükleme dikkatinizi çekmek isterim.
Çünkü herkes hayata aynı yerden........