Üstelik yüz sene önce aynı imtihandan Almanya orta mektebinde fena halde çakmasına rağmen… Öylesine ders alınmamış ki o dönemlerin ölümcül siyasî tercihleri külliyen tekrarlanıyor.

Bir dolu neden var ama en derinde, aşırı sağla ittifakın, hakiki ile farklı olana duyulan garezin siyasete dönüştürülebilmesi için meşru olduğu inadı var, hem de bir defadan bir şey olmaz dercesine. Sağ siyaset yüz sene öncesinin ölümcül tercihlerini unutmuş olsa bile Batı’da epeydir katlanarak süren aşırısağlaşmayı ve sonuçlarını nasıl göremez?

Yalnız bu defa sağın (ve sosyaldemokrat solun) aşırı sağ lehine istifası ve ikame edilmeye razı olması ulus-devletlerle sınırlı değil. Birbirini besleyen dört dinamik söz konusu: Batı memleketleri çapında mimetik bir aşırısağlaşma; aşırı sağı düzenli şekilde destekleyen iki ağır sıklet Amerika ve Rusya; bunların desteğine iştahlı, hızla gürbüzleşen beşinci kol neferi aşırı sağ partiler; toplumlar seviyesinde olağanlaşan aşırı sağ.

Bu dört dinamiği yapay zekâ, zıvanadan çıkmış iletişim/etkileme olanakları ve beşeriyet tarihinde benzersiz bir servet ve güç birikmesi ile okuyunca kıyameti beklemeye ihtiyaç kalmıyor. Ta ortasındayız.

Gidişat Avrupa’ya mahsus değil elbette, bu ölüm dansı her yerde, ne var ki kıta, bütün eksik, yanlış ve günahına rağmen yerkürede demokrasiye sahip çıkılmaya çalışılan son memleketlerin yoğun olarak bulunduğu coğrafya. O yüzden Avrupa’daki savrulmalar gayet kritik, hele ABD........

© Agos