We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

TELAFİ

4 1 0
05.06.2022

Geçen yıl eylüldü. Hiç unutmuyorum, ayakkabısı olmasına rağmen sırf okullar açılacak diye ayakkabı almamız gerekti. Bu kez ne o, gönlüne göre, cıvıl cıvıl, çiçekli böcekli ayakkabılar seçebilmişti ne de ben tabanı, esnekliği, kalitesi hakkında tavsiyeler verebilmiştim.

"Bu yaşa hep aynı numarayı veriyoruz, bu numara sadece bu sene giyilecek." denildiğinden bir numara büyük alıp “Seneye de giyersin.” de diyemedik.

Ayakkabı satıcısı, bizim kaygılı hâlimizi görünce hemen müdahale etmek ister gibi “Zaten bu yaş için tek tip var abla.” dedi. Ne tuhaf, belki benim kızım çizdiği resimler gibi rengarenk ayakkabılarla gezip dolaşmak istiyor, dedim içimden. Adam iç konuşmamı duymuş gibi: -Herkes aynından alıyor abla, zaten istesen de başka bir model yok. Piyasa böyle, dedi.

Bunun piyasası mı olurmuş ya hu! Bütün gençlerin tercihi de zevki de başka, hadi onu da geçtim hepsi aynı yaşta da olsa kimi minyon kimi iri yarı, ayrıca bu gösterdiklerin hiç de bu yaş çocuklarına uygun değil, diyecek oldum, “İnanmazsan etraftaki bütün çocukların ayaklarına bir bak!” deyip bütün lafları kibarca ağzıma tıkıverdi.

Haklıydı. Yoldan gelip geçen kaç tane on üç yaş çocuğu varsa hepsinin ayağında sımsıkısı bağcıklarla bağlanmış duman rengi ayakkabılar vardı. Gözlerinin altı çökmüş, yaşlılar gibi yorgun ve sanki sırf ayaklarındaki külçe gibi ağır ayakkabıları kaldırmakta güçlük çektikleri için yavaş ve bezgin yürüyorlardı.

Onca laf ebeliğinin içinde, adam ne ara bizim kıza ayakkabıları giydirdi, anlamamışım bile. Kızım, "Hiç de rahat değil." der gibi baktı gözlerime. “Top peşinde de koşturulmaz, bir ceylan gibi seke seke de yürünmez bu ayakkabılarla, çok haklısın. Seni anlamadım sanma ama hem soğuktan hem de yerlerdeki çer çöpten bir şekilde korur diye razı........

© Adayorum


Get it on Google Play