İçimin karmaşasını örtmek, kendime olan acımasızlığı görünmez kılmak için ıssız uzun sessiz koridorları olan evlerde yaşamayı seçtim, başkalarından kaçtıkça kendime sığındım.

Uzun yürüyüşler, düşsel hesaplaşmalar yaptığım sessiz ormanlarda kendim gibi dalgın kuşkucu gezginler gördüğümde olmakta. Anladığım kadarıyla, yaşam onları da çok zorlamış ama ele geçirememiş. Güncelin fethedemediği, aykırılar birleşip ortak hareket etse yaşam nasıl olur acaba? Böyle bir ortaklık olası mı?

Mutsuz kadınlar hakkında fazla bir şey bilmenize gerek yok. Sadece mutsuz olduklarını bilmeniz yeterli. Çünkü kadınların mutsuz olmak için bir nedene gereksinimleri yoktur.

Mutlu kadınlar hakkında fazla bir şey bilmenize gerek yok. Sadece mutlu olduklarını bilmeniz yeterli. Çünkü kadınların mutlu olması için bir nedene........

© Açık Gazete