Üvey dedem çok uzun yıllar önce anneanneme bir şiir yazmış ve sonra da bestelemiş. Şiirin adı: “AŞK YALANMIŞ.” Bu şiirin bestesi olan şarkı o yıllarda çok meşhur olmuş, radyolarda çalınmış, zamanın klasik Türk Müziği sanatçılarınca müzikhollerde en çok istek alan parçalar arasında icra edilmiş.

Ailecek bir araya geldiğimiz zamanlarda, hele hele bir aile sofrasında toplandığımızda mutlaka bu şarkıyı söyler, hüzünleniriz. Hüznümüz bir taraftan onlarsız yaşamak zorunda olduğumuz yakınlarımızın yokluğundan, diğer taraftan da bizim de yaşlarımız ilerledikçe dünyada sadece aşkın değil, birçok başka şeyin de yalan olduğunu anlamamızdan kaynaklanır.

Güftenin küçük bir bölümü şöyle:

Senelerce aşkı anmış,

mahzun kalpler hep aldanmış,

Gül dudaklar da sararmış,

diyorlar ki; aşk yalanmış.

O kız aşkı oyun sanmış,

hem aldanmış hem aldatmış,

en sonunda yalnız kalmış,

diyorlar ki aşk yalanmış.

Böylesi duygusal bir parça.........

© 9 Eylül Gazetesi