We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

Ağoğlan ziyarəti: 3-4 kilometr o yandakı Vətən - VIDEO

2 0 0
28.02.2021

Gecə yarısıdır. Füzuli rayonunun girişində uğultuya bənzər bir səs diqqətimi çəkir. Yol yoldaşım, bir vaxtlar "525-ci qəzet"də iş yoldaşım olmuş Gündüz İsmayılov avtomobilimizin müharibə vaxtı tankların tırtıllarının qoyduğu izlərin üzəri ilə getdiyini deyir. Qəribədir, tırtıl izinin səsi tankın öz səsindən daha vahiməlidir. Bəlkə də, ermənilərin 30 ilə yaxın işğal altında saxladıqları torpaqlarda qoyduqları vandalizm izləri qədər...

Bugünəcən Füzulidə cəmi bir dəfə olmuşdum. 22 il əvvəl jurnalistlərdən təşkil olunmuş eyniadlı futbol komandasının heyətində bu rayona səfər etmişdim. O vaxt bir hərbçimizin dediyi sözlər hələ də yadımdadır: "3-4 kilometr o yanda ermənilərdir". Məyus olmuşduq. Cəmi 3-4 kilometr o tərəfdəki vətən torpağına gedə bilməmək... İndi isə yolumuz o yanadır. Səhər tezdən bizi Laçın səfəri gözləyir. İndi isə dincəlmək vaxtıdır.

... Səhər saat 8:30. Təxminən 60 nəfərlik heyət səfərə hazırdır. Səfərin çətin, əziyyətli olacağını əvvəldən bilirdim. Nahamar yollarla, bir tərəfə 6-7 saatlıq yolçuluq həqiqətən əziyyətlidir. Amma mən piyada getməyə də razıydım, təki Laçını görüm. Təkcə Laçını deyil, Füzulinin, Zəngilanın, Qubadlının heç vaxt olmadığım, işğaldan təzəcə azad edilmiş kəndlərini, qısası 3-4 kilometr o tərəfi. Bunu hansımız arzu etməmişik ki?

Yolçuluğun ilk 2 saatı mənim üçün qanqaraldıcı keçdi. Bizi aparan "Ural"ın şüşələrinin ikiqat olması və bu üzdən tərləməsi ətrafı seyr etməyə imkan vermirdi. Qubadlının Bala Soltanlı kəndinin girişində 5-10 dəqiqəlik fasilə lap yerinə düşdü. Həmkarım, bir vaxtlar "525"də redaktorum olmuş Səbuhi Məmmədlinin təklifi ilə onların avtomobilinə əyləşdim (Səbuhi ilə bağlı yada salınası çox xatirə var. Amma budəfəki söhbətimizin mövzusu məlumdur).

Sürücümüz İlham keçdiyimiz yerlər haqqında məlumat verir, bir növ bizə bələdçilik edir. Əslən Qərbi Azərbaycandan olsa da, cavanlığı bu yerlərdə keçib.

Yolboyu xarabaya çevrilmiş kəndlərimizi - Padarı, İşıqlını, Xəndəyi, Muradxanlını... seyr etdikcə ürəyim ağrıyır. Bu yerləri, ermənilərin vəhşiliyini mütləq öz gözlərinlə, canlı görmək lazımdır. Sözlə ifadə etmək çox çətindir. Ara-sıra ermənilərin yaşadığı daxmalara, üzüm tarlalarına, əkin sahələrinə rast gəlirik. İndi gorbagor olublar. Bir də bizi müşayiət edən Həkəri çayı. Gözəlliyinə söz ola bilməz...

Söhbət başımızı yaman qatıb. Bir də onda ayılırıq ki, Laçın rayonunun girişindəyik. Karvanın axırında gedən bir neçə avtomobil instinktiv olaraq dayanır. Hamı "Laçın" yazılmış lövhəyə doğru gedir, şəkil çəkir. "Laçın" yazısını çox yerdə görmüşük. Amma bu yazı bir başqa aləmdir. Bu yazını görmək üçün illəri yola salmışıq, qanlar axıtmışıq, şəhidlər vermişik.

Solda Güləbird kəndidir. Daha doğrusu, kəndin xarabalığı. Salamat tikiliyə rast gəlmək mümkün deyil. Kəndə getmək də olmaz. Mina təhlükəsi var. Üstəlik, Həkərinin........

© 525-ci Qəzet


Get it on Google Play