“Ne yaptıysak devletlerimizin yüce menfaatleri için yaptık” diyebilmek; ülke ve devlet menfaatlerini hırsızlıklara, yolsuzluklara, mafyalaşmalara, kişiye ve gruplara özel yeni tipte militarist şekillenmelere kalkan edenlerin ve sonuçta tüm bu kirli ilişkilerin vardığı boyutu “devletin yüce menfaati” gibi hepimizin saygı ile karşıladığı değerlerin arkasına saklamaya çalışanların çabaları, yirmi birinci yüzyılın bu çeyreğinde gülünç olmaya başladığı kadar, maalesef bir realite olarak da yaşanmaktadır.

Kimler ki yapılmış hırsızlıklara, hukuku tanımayan ve cinayetlere kadar uzanan katilliklere, rant kollamaya; devletin imkânlarından faydalanarak devletin olanaklarını şahsi menfaatler için kullanmaya, devletin yüce menfaatlerini kalkan ederek örtbas etmeye çalışırsa; devleti savunmak adına, tartışmasız Cumhuriyet düşmanlarının eline bütün cephelerde en büyük ve ele geçmez bir fırsat sunmuş oluruz.

Atatürk gibi tüm dünyanın önünde gıpta ile eğildiği bir dehanın kurduğu laik, demokratik hukuk devleti Türkiye Cumhuriyeti’ni savunmak; doğuda “Reşo Ağa”nın adamı olmanın ya da falan mafyanın, terör örgütlerinin uşağı olarak ayrıcalık beklemenin asaletsizliğini ve soysuzluğunu kimseye vermez.

Dikkat edelim; yozlaşmayı sadece kamu yönetiminde, bürokraside ve devlet örgütlenmesinin bazı alanlarında sınırlı görmek yanlıştır. Siyasal parti örgütlenmelerine bakalım, sivil toplum kuruluşlarına bakalım, yerel yönetimlere bakalım. En küçük kurum ve birimlere kadar uzanan bu yozlaşma;........

© 12punto