18 Ocak 2026’da Şam’daki El-Şara hükümeti ile SDG arasında imzalanan 14 maddelik anlaşma, Suriye konusunda – pek de bitmek bilmeyen – bir başka dönemece işaret ediyor. Doğrusu, bu 14 maddeyi tek bir tema üzerinden aktarabiliriz: Suriye’de merkezi hükümetin egemenlik alanını genişletmesi. SDG’nin bir nevi zorunlu entegrasyonu ile doğuya çekilmesi, Rakka ve Deyrizor’un Şam’a devri ve petrol/gaz alanlarının yine merkezi hükümetin kontrolüne geçmesi gibi ayrı başlıkların hepsi buna işaret ediyor.

Sonda söyleyeceğimi başta yazmış olayım. Suriye’de “bu pilav daha çok su kaldırır.” Aslında, Suriye hakkında yazdığım birçok yazıda en çok değindiğim şey, sınır komşumuzun daha uzunca bir süre istikrara kavuşamayacağı oldu. Hâlen de aynı şeyi düşünüyorum zira burada bahsettiğimiz şey aslında bir devlet inşası. Ve meseleye biraz bu açıdan bakan herkesin tahmin edeceği şey, mutabakatları yapmaktan daha zor olanı onları uygulamaktır. Bu noktada Suriye’nin kendi “toplum sözleşmesi”ni bulması daha zaman alacaktır diye düşünüyorum.

Diğer yandan, 18 Ocak’taki metin uygulandığı takdirde bölge için farklı dengeler ortaya çıkabilir. Örneğin, Esad’ın düşüşünden beri en çok değindiğimiz konulardan bir tanesi İsrail’in........

© 12punto