Büyük şehirde kaybettiklerimiz

En son ne zaman arabanıza tanımadığınız birini aldınız?

Biz üniversitede okurken, Maslak kimsenin yaşamadığı, plazaların henüz beyaz yakalı dolmadığı koca bir mahalleydi.

İTÜ’de okuyan arkadaşlarımızın yanına giderken ya da arkadaşlarımız bize gelirken kullandığımız en iyi yöntem ise otostoptu.

Yeni insanlarla tanışır, yeni hayatlar keşfederdik.

Şimdi büyük şehirlerde kaybolan güven yüzünden neredeyse yok olan bir alışkanlık.

Oysa ada, hâlâ “Nereye gidiyorsun, bırakayım.” diyebildiğiniz bir yer.

Arabanıza aldığınız iki insanla telefonlarınızı paylaşıp çocuklarının üniversite seçimleri üzerine kahve içerek sohbet edebildiğiniz bir yer.

Pazarına gittiğinizde, peynir tezgâhında adalısı, şehirlisi, otelcisi, yöneticisi yan yana bekleyip yufka, kaymak ve Ezine peyniri alıp sohbet ettiği bir yer.

Sohbetlerde iş ve politikadan çok bahçe işleri ve kuyuyla ilgili sorunların gündemde olduğu bir yer.

Belediye başkanını sahilde, yan masada arkadaşlarıyla sohbet ederken görüp, isterseniz yanına giderek derdinizi anlatabildiğiniz bir yer.

Yıllar önce podcast çekip arkadaş olduğunuz bir kadın girişimcinin mesaj atıp, “Karşı kıyıda bir evim var. Yemek ve müzik benden, sizden de gelmek.” diyerek davet ettiği; gece 11 vapuruna yetişmek için erken kalkarken partinin en güzel bölümünü kaçırdığınız bir yer.

Yine aynı arkadaşınızın 2 Ağustos’ta, “Adada olacağım, kahve içeriz.” diye başlayan davetinin kahvaltıya dönüştüğü bir yer.

Kahvaltıda harika zaman geçirdiğiniz yetmezmiş gibi akşamına misafir ettiğiniz arkadaşınızın arkadaşının bahçesindeki klasik müzik ziyafetine davet edildiğiniz bir yer.

İstanbul Müzik Festivali’nde dinleyeceğiniz güzellikte bir resitali, çoğunu ilk defa gördüğünüz adalı dostlarla birlikte dinleyebildiğiniz bir yer.

Akşam yemeğine gittiğiniz arkadaşınızın, eve dönerken bahçesinden üç kök sakız sardunyası koparıp, “Al, bunları ek. Bu renkler kimsede yok. Duvarın üstünden sarkıtırsın,........

© 10 Haber