Yazarlığımı kurtaran o gülücük |
30 yıl kadar önce gazetede düzenli olarak yazmaya başladığım ilk günleri düşündüm geçenlerde.
Arşivlere giderek eskiden yazmış olduğum yazılara bir baktım, derleme yaptığım kitaplara bir göz attım.
Açıkça söylemek gerekirse eskiden yazmış olduğum yazıların neredeyse tek bir tanesini bile beğenmedim.
Şimdi olsa, o zamanlar ele aldığım bazı konulara belki hiç giremezdim. Konuya girsem bile yazıyı öyle yazmazdım.
Üslubumu da beğenmedim, cümle yapılarımı da, yazıların kurgusunu da açıkçası.
***
Gayet tabii ki her meslekte olduğu gibi yazı işinde de insan yıllar geçtikçe daha bir pişmeye başlıyor.
Dolayısıyla belki de ilk yazıları beğenmememden daha doğal bir şey de yoktur.
Ancak ben o zamanlar da bazı şeylerin tam istediğim gibi gitmediğinin farkındaydım.
Benden yazar olarak beklenenler vardı, benim yapmak istediklerim farklıydı. Üstelik her ikisine de net bir tanım getirilememişti ve yanlış yapa yapa öğrenmekten başka çare de yoktu.
***
O yüzden kafa göz yara yara başladık işe.
Kafamda tek belirlediğim hedef, sıradan olmamaktı. Ortalamayı yakalamayı hiçbir zaman düşünmedim.
Siyaset yazmak da bana kolay........