Kaybedince Değil, Şimdi |
İnsan çoğu şeyi ancak kaybedince anlıyor.
Hastalanınca sağlığın, nefes daralınca bedenin ne büyük bir emanet olduğunu fark ediyoruz. Oysa daha düne kadar her şey yolundayken sağlığı listenin en altına yazmıştık.
Sevdiğimiz işi kaybettiğimizde de aynı hikâye tekrar ediyor. Şikâyet ettiğimiz, ertelediğimiz, bazen değersizleştirdiğimiz o işin; bize bir düzen, bir kimlik ve ayakta kalma duygusu verdiğini geç fark ediyoruz.
Bu insan zihninin eski bir zaafı.
Elimizdeyken sıradan gelen, yitirdiğimizde hayati hâle geliyor.
Sağlık varken hoyratız.
İş varken memnuniyetsiz.
İlişkiler varken........