“Dans, insana önce kendini öğretir. Kendini anlayan insan, dünyayı daha az incitir” |
Bu söz, Boulder Ballet’nin sanat yönetmeni Ben Needham Wood’a ait. Ve onu ilk kez, San Francisco’da Marin Dans Tiyatrosu’nun otuzuncu yılı için sahnelenen büyük prodüksiyonun ardından dinledim.
O gece sahnelenen oyunun adı “Sophie” idi. Tesadüf bu ya, yeğenimin adı da Sofia…
Ve Sofia o sahnede, tam üç yaşından beri dans ediyor . Bugün on üç yaşına gelen Sofia gösterdiği başarılı performanslar sonunda tam dört ayrı rolde yer aldı.
Bu oyuna yetişmek için tam kırk saat yol geldim.
Üç uçak, üç şehir…
Geciken seferler, aktarmalar, uykusuz terminaller…
Ama sebebi çok basitti: Yetişmek istedim.
Yeni yılı Nice’te karşılamıştım. Marin Dans Tiyatrosu’nun 30. yıl kutlamasında Sofia’nın sahne alacağını son anda öğrendim. Ve içimde hiç tereddüt oluşmadı. Orada olmalıydım.
Çünkü ben önemli zamanlarda her ne pahasına olursa olsun sevdiklerimin yanında olurum.
Ve bir gazeteci olarak bilirim: Her yolculuğun sonunda seni bekleyen bir haber, bir hayat dersi vardır.
Marin Dans Tiyatrosu sıradan bir okul değil.
San Francisco merkezli bu kurum, 1996 yılından bu yana çocuklar ve gençler için profesyonel dansçılar yetiştiriyor. Üstelik bunu büyük ölçüde bağışlar, gönüllüler ve sponsorların desteğiyle yapıyor.
Dev bütçeler, ticari şovlar ya da gösterişli reklam kampanyaları olmadan…
Sadece sanat inancıyla. Ve sanatın topluma kattığı değerlerin farkında olarak .
Otuz........