Ozbiljna društvena i politička kriza koja je zadesila Srbiju nakon prošlogodišnje novosadske tragedije, donela je državi, ali i srpskom narodu u celini, brojna iskušenja. Krizu su spoljni faktori iskoristili kao sredstvo pritiska na naprednjački režim da bi postao još kooperativniji, pre svega prema Evropskoj uniji i njenim ultimativnim zahtevima, ali i kao idealnu priliku za pokušaj korenite promene srpske nacionalne svesti.

Upravo radi realizacije ovog drugog cilja, u postojećim uslovima je planski pokrenuta vrlo organizovana antiruska kampanja. Ona se odvijala kroz više faza i vodi se na različitim nivoima.

Kada su najviši ruski zvaničnici, pre svih Sergej Lavrov, kao i Spoljna obaveštajna služba Rusije (SVR), javno počeli da upozoravaju zapadne države da prestanu da koriste tešku situaciju u Srbiji, izazvanu masovnim protestima, za ostvarenje svojih geopolitičkih ciljeva (ovde, ovde, ovde, ovde, ovde), prozapadni mediji i analitičari u Srbiji pokrenuli su prvu fazu antiruske kampanje. U toj fazi kampanje u suštini su se koristili stari zapadni negativni stereotipi o ruskoj državi kao orijentalnoj despotiji (ovde, ovde, ovde, ovde, ovde).

Naime, iako su ministar Lavrov i ruski bezbednjaci isključivo optuživali države Kolektivnog zapada da žele da u Srbiji izvedu još jednu u nizu „obojenih“ revolucija, a vlast i opoziciju pozivali da započnu dijalog i da politički sukob reše u granicama „Ustava i zakona Srbije“, prozapadni propagandisti su takva upozorenja ruskih zvaničnika predstavljali kao napad na studente i opoziciju.

Jedna bivša ambasadorka Srbije je čak zaključila kako takva upozorenja ruskih zvaničnika zapadnim državama da ne zloupotrebljavaju proteste u Srbiji predstavljaju, ni manje ni više, nego mešanje u unutrašnje stvari naše zemlje. S druge strane, saopštenja i reakcije koje su dolazile sa Zapada ne predstavljaju mešanje u unutrašnje stvari druge države, zato što su, po mišljenju ove bivše ambasadorke, „polazili od poštovanja osnovnih principa iz korpusa ljudskih prava, uključujući slobodu govora i mirnog okupljanja“, a to su „demokratske vrednosti koje inače i Srbija mora da poštuje kao zemlja koja vodi pregovore o članstvu u EU“ (ovde).

Jednom rečju, „evropskim putem“ Srbije sve se može opravdati, pa i primena različitih aršina u oceni diplomatskih izjava iz Moskve i Brisela.

Cilj ovog propagandnog krivotvorenja stvarnosti je da se u svesti mladih srpskih generacija, koje tek ulaze u politički život i koje pritom nemaju lično iskustvo sa agresijom NATO-a na Saveznu Republiku Jugoslaviju, usadi predstava Rusije kao ideal-tipske autokratije, koja je uvek i svuda protiv političkih sloboda, pa i u bratskoj Srbiji. Takva propagandno iskonstruisana i usađena negativna percepcija Rusije kod mladih Srba, iz ugla zapadnih planera predstavlja geopolitički resurs, koji bi u budućnosti mogao da........

© Нови Стандард