We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

Ο Δικός μας Federico

3 0 0
20.10.2019

Ημερομηνία πρώτης δημοσίευσης: 17/10/2019

Γράφει ο Rodi de Fuca

Ο Federico Garcia Lorca ήθελε να γίνει μουσικός. Ήταν η μεγάλη του, η κρυφή του αγάπη. Χάιδευε τα πλήκτρα του πιάνου όπως τ’ αυτιά των αναγνωστών του όταν σιγομουρμούριζαν τους στίχους απ’ το Romancero gitano που ερμήνευσε αμίμητα ο Ελύτης για την ελληνική απόδοσή τους: «Παντέρμη λούσε το κορμί σου, λούσε το χελιδονόψαρο κι άσε κυρά μου την ψυχή σου, άσ’ την να βρει αναπαμό».

Ύστερα έγινε ποιητής. Ο αγαπημένος βάρδος των αφορισμένων και των απόκληρων. Ώσπου ύστερα από κάποια χρόνια αναδύθηκε ο Μίκης μέσα από τις σκιές και τις σιδεριές των κελιών. Είχε αρχίσει από παιδί να πλάθει τραγούδια και στίχους πριν ακόμα μάθει μουσική. Καθρεφτιζόταν στο μαυριδερό πρόσωπο του Φεντερίκο που ήδη είχε αρχίσει να συλλέγει παραδοσιακούς σκοπούς στα ανδαλουσιανά χωριά και να τους κάνει άσματα. Εκείνος πήρε το άσμα ασμάτων του Ιάκωβου και το φτερούγισε πάνω κι απ’ το ρομαντισμό του Σολομώντα. «Μην είδατε την αγάπη μου; Την είδαμε σε μακρινό ταξίδι, δεν είχε πια το φόρεμά της ούτε χτενάκι στα μαλλιά».

Πόσες φορές δεν έχετε αναρωτηθεί με ποιον θα θέλατε να........

© ΑΙΧΜΗ