We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

''Παλινόρθωση'' με τα ίδια σημαδεμένα χαρτιά και ''asset'' τον Τσίπρα...

2 0 17
06.10.2021

Κάποτε, λίγο πριν την είσοδο στη δεκαετία του '80, ο τότε πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής -- με αφορμή επιστολή που του έστειλε ο Αμερικανός Πρόεδρος Τζίμι Κάρτερ με θέμα την στήριξη της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ για λόγους ενίσχυσης της νότιας πτέρυγάς του -- είχε πει, με τον γνωστό αποφθεγματικό λόγο του, ότι:

- [...] Πολλές φορές στην Ιστορία διαπράττονται σφάλματα είτε από κακή πρόθεση είτε από κακή εκτίμηση... Αποτέλεσμα αυτού είναι η Τουρκία να αποθρασύνεται πιστεύοντας ότι η πολιτική του εκβιασμού αποδίδει...

Οι διαπιστώσεις του και στα δύο σκέλη του συμπεράσματος επιβεβαιώθηκαν πανηγυρικά και αποδείχθηκαν διαχρονικές. Θα έλεγα μάλιστα, αναφορικά με το πρώτο σκέλος, ότι η αλήθεια της διαπίστωσής του δεν αφορά μόνο την Τουρκία και μόνο την Εξωτερική μας πολιτική, αλλά και την Εσωτερική, την πολιτική των εκάστοτε κυβερνήσεων και πρωθυπουργών γενικότερα.

Ωστόσο, πέρα από κάθε αμφιβολία, ό,τι βαρύνει περισσότερο στη διακυβέρνηση ενός πρωθυπουργού είναι η άσκηση της Εξωτερικής πολιτικής του, γιατί αυτή αφορά την επιβίωση της χώρας του, τη διασφάλιση του μέλλοντός της και του μέλλοντος των κατοίκων της.

Βαρύνουσα, ως εκ τούτου, σημασία έχει το αν και κατά πόσο ευδόκιμος υπήρξε η κυβερνητική του θητεία στον τομέα αυτό, πόσο εθνικά επωφελής ήταν. Μια τέτοια επωφελής συμφωνία για τα εθνικά μας συμφέροντα είναι η ελληνογαλλική την οποία υπέγραψε ο Κυριάκος Μητσοτάκης με τον Γάλλο Πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν στο Παρίσι.

Είναι μια συμφωνία που προσθέτει, ουσιαστικά, πόντους στην αρχιτεκτονική της ελληνογαλλικής συμμαχίας της δεκαετίας του '70, η οποία φέρει τη σφραγίδα των Καραμανλή και Ντ' Εστέν και είναι συνέχεια της πρώτης (μεταπολεμικής) προσέγγισης του Κωνσταντίνου Καραμανλή με τον ιστορικό ηγέτη της Γαλλίας στρατηγό Σαρλ Ντε Γκωλ.

Είναι εθνικά συμφέρουσα σε σύγκριση με την ''ουδέτερη'' ελληνοϊταλική του '20 (μειωμένη επήρεια στην οριοθέτηση των θαλασσίων συνόρων για τα νησιά του Ιονίου, τις Στροφάδες και τα Διαπόντια με βάση τις δυσμενείς συντεταγμένες του '77, αν και η έννοια της ΑΟΖ τότε δεν υπήρχε).

Είναι πολύ περισσότερο συμφέρουσα σε σύγκριση με την ημιτελή ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία του ίδιου έτους (κουρεμένη ΑΟΖ Κρήτης και αδιάθετη τη θαλάσσια ζώνη μεταξύ 28ου-32ου Μεσημβρινού, όπου ανήκει το Καστελόριζο και η μισή Ρόδος).

Παρ' όλα αυτά, παρά το οφθαλμοφανές δηλαδή της συμφέρουσας ελληνογαλλικής συμφωνίας συγκριτικά με άλλες της ίδιας κυβέρνησης, η Αξιωματική αντιπολίτευση ετοιμάζεται να την αμφισβητήσει στη Βουλή με ενστάσεις στα δύο βασικότερα άρθρα της, το 2 και το 18.

Με τη στάση αυτή, στα υπάρχοντα ασταθή δεδομένα της Εξωτερικής μας πολιτικής λόγω αποθράσυνσης της Τουρκίας και κλιμάκωσης των προκλήσεών της σε βάρος μας, ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας πρόσθεσε το δικό του αντιπολιτευτικό λιθαράκι έντασης ζητώντας ''αλλαγές ή διευκρινίσεις'' για να........

© ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ


Get it on Google Play