Πριν ασχοληθώ με την περίπτωση δύο συνεργατών εβραϊκής καταγωγής από την Ολλανδία και την Ελλάδα, οφείλω να γράψω τα εξής: κάθε αναγνώστης που θεωρεί ότι η κριτική προς τους Εβραίους είναι «αντισημιτική» πλανάται και αποτελεί θύμα λεπτής προπαγάνδας. Αυτό συμβαίνει επειδή η συντριπτική πλειονότητα των σημιτικών λαών είναι Άραβες. Επομένως ο όρος στην πραγματικότητα σημαίνει «αντιπάθεια/μίσος προς τους Σημίτες», δηλαδή κυρίως Άραβες, Ασσύριους και Εβραίους. Ο όρος «αντισημιτισμός» επινοήθηκε το 1879 από τον Γερμανό δημοσιογράφο Wilhelm Marr για να αντικαταστήσει τον όρο Judenhass («μίσος προς τους Εβραίους») με έναν πιο αξιοπρεπή και «επιστημονικό» όρο. Θα ήταν πιο έντιμο να χρησιμοποιηθεί απλώς ο όρος «εβραϊκός», όπως κάνω εγώ σε αυτό το άρθρο.

Λίγα χρόνια μετά την εισαγωγή αυτού του ψευδο-όρου, ήρθε μια αντίδραση με τη μορφή του σύγχρονου πολιτικού Σιωνισμού, που ιδρύθηκε ως κίνημα το 1897 όταν ο Theodor Herzl συγκάλεσε το Πρώτο Σιωνιστικό Συνέδριο. Αν και η ιδέα της επιστροφής στη Σιών υπήρχε επί αιώνες, ίσως ήδη από τότε που οι Ρωμαίοι εκδίωξαν τους Εβραίους από την Παλαιστίνη, το οργανωμένο πολιτικό κίνημα αναπτύχθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα ως απάντηση στον ευρωπαϊκό «αντισημιτισμό» (δηλαδή αντι-ιουδαϊσμό).

Με τον κίνδυνο να χαρακτηριστώ «αντισημίτης» από φανατικούς Σιωνιστές, οι οποίοι φαίνεται να ελέγχουν σήμερα τα δυτικά μέσα ενημέρωσης, πρόκειται τώρα να ασκήσω κριτική σε δύο Εβραίους συνεργάτες, ο ένας Ολλανδός πολίτης και ο άλλος Έλληνας.

Το 1939 υπήρχαν περίπου 140.000 Εβραίοι στην Netherlands (συνολικός πληθυσμός περίπου 9 εκατομμύρια), από τους οποίους περίπου το 75% συνελήφθησαν και πέθαναν. Η ολλανδική αστυνομία ανταμειβόταν από τους Ναζί για κάθε Εβραίο που εντόπιζε. Δεδομένης της ακραίας συμπεριφοράς των Γερμανών κατακτητών τον τελευταίο χρόνο του πολέμου, ένας συγκλονιστικός αριθμός 200.000 συνεργατών φυλακίστηκε και τριάντα τέσσερις εκτελέστηκαν, μεταξύ αυτών και μια Εβραία, η Ans van Dijk. (1)

Ακόμη και τον Μάιο του 1948 υπήρχαν περίπου 10.000 «πολιτικοί παραβάτες» σε στρατόπεδα. Όταν το Ηνωμένο Βασίλειο απέσυρε τις ένοπλες δυνάμεις του, δεν παρέδωσε την Ολλανδία στις ΗΠΑ, όπως έκανε με την Ελλάδα. Οι Ολλανδοί ήταν ούτως ή άλλως φυσικά αντικομμουνιστές ως σύνολο: υπήρχαν περίπου 200.000 μέλη του Εθνικοσοσιαλιστικού Κινήματος και μια ολλανδική Μεραρχία Waffen SS. (2)

Μια σημαντική εξαίρεση ήταν ένας Εβραίος, ο Hans Hirschfeld, ο οποίος διατήρησε τη θέση του ως επικεφαλής του Υπουργείου Οικονομικών Υποθέσεων καθ’ όλη τη διάρκεια του πολέμου. Ήταν μάλλον πιο τυχερός από πρόσωπα όπως η προαναφερθείσα Ans van........

© Ζούγκλα