Οχι με τους καλύτερους οιωνούς για το εργατικό κίνημα πραγματοποιήθηκε ο φετινός εορτασμός της Εργατικής Πρωτομαγιάς, που «δεν είναι αργία, είναι απεργία», σύμφωνα με διαχρονικό σύνθημα. Ιστορικά, η Εργατική Πρωτομαγιά είναι και ημέρα διεκδίκησης της ειρήνης με δικαιοσύνη σε διεθνές επίπεδο, με παντοτινό το σύνθημα «Ειρήνη και δουλειά ζητά η εργατιά».

Η ανεξάρτητη από τον οθωμανικό ζυγό Ελλάδα, πολύ μικρή εδαφικά στην αρχή, ήταν βασικά αγροτική χώρα και δεν διέθετε εθνική αστική τάξη, συνθήκες που δεν ευνοούσαν ούτε την οργάνωση του συνδικαλιστικού εργατικού κινήματος, με εξαίρεση τα ναυπηγεία της Σύρου, όπου λειτούργησε και το πρώτο εργατικό σωματείο, με δεύτερο στα μεταλλεία του Λαυρίου.

Παρήλθαν πολλές δεκαετίας του εθνικού μας βίου για να αποκτήσει η Ελλάδα περιορισμένη βιομηχανική βάση, με το μεγαλύτερο μέρος των μισθωτών να εργάζονται σε μεγάλα τσιφλίκια, σταφιδοπαραγωγών μεταξύ άλλων, ιδιαίτερα στη Βόρεια και Δυτική Πελοπόννησο, από την Κορινθία μέχρι τη Μεσσηνία. Εκεί βρήκε πολλούς υποστηρικτές ο ιδρυμένος το 1890 στην Αθήνα Κεντρικός........

© Η Αυγή