«Επανάσταση στο θέμα της απλοποίησης». Την υπόσχεσή της κάνει πράξη εδώ κι έναν χρόνο η πρόεδρος της Κομισιόν Φον ντερ Λάιεν μέσω των αναθεωρητικών «πακέτων» νομικών ρυθμίσεων, των λεγόμενων «omnibus», με στόχο την «απλοποίηση» του Ευρωπαϊκού Δικαίου στο όνομα της ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας στο πλαίσιο της Έκθεσης Ντράγκι. Στην πραγματικότητα όμως πρόκειται για απορρύθμιση -νεοφιλελεύθερης «κοπής»- κρίσιμων κοινωνικών και οικολογικών νομοθεσιών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η «Πράσινη Συμφωνία» για τη μετάβαση σε μια κλιματικά ουδέτερη οικονομία έως το 2050, που είχε παρουσιάσει μετά βαΐων και κλάδων η ίδια η Φον ντερ Λάιεν το 2019. Ουκ ολίγοι αναλυτές εξηγούν ότι πλέον τα «omnibus» έχουν γίνει εργαλεία για τη διάλυση πράσινων στρατηγικών, αναθεωρώντας -προς όφελος των λόμπι, των μεγάλων συμφερόντων- ρυθμίσεις ετών...

Ήδη, πέρσι τον Δεκέμβριο, το Omnibus I περιόρισε δραστικά το πεδίο εφαρμογής Οδηγίας που είχε υιοθετηθεί τον Απρίλιο του 2024, με αφορμή την κατάρρευση στο Μπαγκλαντές, το 2013, οκταώροφου κτηρίου που........

© Η Αυγή