We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

Ένα πανηγύρι στου Μελιγαλά

2 2 10
18.07.2020

Μια αληθινή ιστορία από τα χείλη ενός σπουδαίου λαϊκού καλλιτέχνη.

Η απαγόρευση των πανηγυριών ήταν μια από τις πρώτες ειδήσεις της εβδομάδας. Πιο πολύ όμως από τα χωριά και τους συλλόγους που οργάνωναν τα πανηγύρια, πιο πολύ κι από τους καταστηματάρχες ή από τους κτηνοτρόφους και τους κρεοπώλες που δεν θα πουλήσουν τα ζώα και τα κρέατά τους, θρηνούν οι μουσικοί και οι τραγουδιστές που βλέπουν το εισόδημά τους να μηδενίζεται.

Κάποτε στα πανηγύρια, κυρίως της Αττικής και ιδίως στην περίοδο 1950-1965 έδιναν το παρών τα πρώτα ονόματα της λαϊκής και δημοτικής μουσικής ή νεαροί καλλιτέχνες που εξελίχτηκαν σε πρώτα ονόματα. Αναφέρουμε ενδεικτικά: Γιάννης Παπαϊωάννου, Σωτηρία Μπέλλου, Μανώλης Χιώτης, Μαίρη Λίντα, Στράτος Διονυσίου, Βασίλης Σαλέας, Γιώργος Παπασιδέρης.

Η χαριτωμένη ιστορία που ακολουθεί είναι ακριβής μεταφορά της αφήγησης του συνθέτη, ακορντεονίστα και αρμονίστα Βασίλη Βασιλειάδη (1927-2010) στη ραδιοφωνική εκπομπή «Λαϊκοί Βάρδοι» του αξέχαστου δημοσιογράφου και μελετητή του λαϊκού τραγουδιού Πάνο Γεραμάνη. Πρέπει να συνέβη γύρω στα 1957, όταν ο Βασιλειάδης συνεργαζόταν, ως ακορντεονίστας, με τον Στέλιο Καζαντζίδη.

Βασιλειάδης: Μου λέει ο Καζαντζίδης «Μελιγαλά θα πάμε». Ακούω εγώ Μελιγαλά, δεν το ’χα........

© Στήλες


Get it on Google Play